Chapter Title : നന്ദിനി [അജിത് കൃഷ്ണ]

പേടിയാണോ..!

നന്ദിനി :എനിക്ക് നാണം ആണ് അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത്....

ശ്യാം :അത് കുഴപ്പമില്ല എന്നായാലും ഇതെല്ലാം ഞാൻ കണ്ടു ഇരിക്കേണ്ടത് അല്ലേ.. പിന്നെന്താ...!

നന്ദിനി :അയ്യേ... ശെയ് ഒരു നാണവുമില്ല പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ....

ശ്യാം :എനിക്ക് അതൊന്നും തീരെ ഇല്ല...

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ പാവാടയുടെ വശങ്ങളിൽ പിടിച്ചു താഴേക്ക് വലിച്ചു... ഇതൊന്നും അറിയാതെ കുട്ടൻ മറ്റൊരിടത്തു തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നന്ദിനിയുടെ ഫോട്ടോ നോക്കി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു.. പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയത്ത് അത് ചെയ്യാതെ ഇരുന്നപ്പോൾ അവനു നഷ്ടം ആയത് അവന്റെ ജീവിതം തന്നെ ആയിരുന്നു എന്ന് അവൻ മറന്നു പോയി. അവളോട്‌ അതെല്ലാം പുറത്തേക്ക് റെഡി ആയി കഴിഞ്ഞു പറയാം എന്ന് കരുതി... അവന്റ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് വ്യതി ചലിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടി ആണ് അവൻ മറ്റുള്ള ഒരു കാര്യത്തിലും കൂടുതൽ ഫോക്കസ് ചെയ്യാതെ ഇരുന്നത്... പക്ഷേ കാര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ട് പോയി എന്നത് അവൻ ഓർത്തില്ല...

നന്ദിനി : ഉം അത് എനിക്ക് തോന്നി നാണം ഒന്നും തീരെ കാണില്ല എന്ന്...

അപ്പോഴേക്കും അവൻ അവളുടെ പാവാട കാൽ വഴി ഊരി മാറ്റി.. കസേരയിലേക്ക് വലിച്ചു എറിഞ്ഞു. പാന്റിയും ബ്രായും മാത്രം ധരിച്ചു നന്ദിനി കുട്ടി അവന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു.. കുട്ടന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നന്ദിനി കുട്ടി. അവൾ നാണം കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി പിടിച്ചു.

ശ്യാം :മതി പെണ്ണെ നാണം കാണിച്ചത് ഒക്കെ കൈ മാറ്റി പിടിക്ക്...

നന്ദിനി :പ്ലീസ് പ്ലീസ് പ്ലീസ്.... എനിക്ക് എന്തോ വല്ലാതെ പോലെ തോന്നുന്നു....

ശ്യാം :അതൊന്നും ഇല്ലന്നെ എല്ലാം ശെരി ആകും പേടിക്കണ്ട കൈ മാറ്റ് ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ പെണ്ണിനെ ഒന്ന് മുഴുവൻ ആയി....

നന്ദിനി :പ്ലീസ് ശ്യാമേട്ടാ.... എനിക്ക് എന്തോ...

ശ്യാം :ഹേയ് ഒന്നുമില്ല നീ ബെഡിൽ കയറി കിടക്ക് അപ്പോൾ എനിക്ക് അടിമുതൽ മുടി വരെ കാണാൻ പറ്റും എന്റെ പെണ്ണിനെ....

അവൾക്ക് അവന്റെ വാക്കുകൾ എന്തോ പ്രത്യേക ഫീൽ കിട്ടാൻ തുടങ്ങിയ പോലെ തോന്നി... അവൾ മെല്ലെ അവന്റെ ബെഡിലേക്ക് നിവർന്നു