Chapter Title : നന്ദിനി [അജിത് കൃഷ്ണ]

കുടിച് കഴിഞ്ഞു അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ശ്യാം നന്ദിനിയോട് താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു അവൾ അതിന് ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ തല കുലുക്കി. കുട്ടേട്ടൻ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുമ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയ വിഷമം ഉണ്ട് എന്നാലും കാലം എത്ര വേണമെങ്കിലും അവനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാൻ അവൾ തയ്യാറാണ്. ശേഷം മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ പോയി അവിടെ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയാൽ വിശാലമായ വയലിന്റെ ഒരു ഉൽ ചിത്രം കാണാൻ കഴിയും.

ശ്യാം :എന്റെ മോനെ എന്താടാ നാട്, ഇതൊക്കെ കളഞ്ഞിട്ട് നീ എന്തിനാടാ മുത്തേ പോകുന്നത്...

കുട്ടൻ : ഓഹ്ഹ് എനിക്ക് എന്തോ പുറത്ത് പോകാൻ ഒരു ആഗ്രഹം അത്ര തന്നെ...

ശ്യാം :സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിന്റെയൊക്കെ ഭാഗ്യം..!

കുട്ടൻ :എന്ത്?

ശ്യാം :എന്തെന്നോ.... ഇതുപോലെ ഒരു പച്ചപ്പ് പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന നാട് അവിടെ ഒരു മുത്തശ്ശി മുത്തശ്ശൻ പിന്നെ കാത്തിരിക്കാൻ ഒരു പെണ്ണ് സ്വന്തം ആയി തോട്ടം... ഇനി എന്തിനാടാ വെറുതെ പുറത്ത് ഒക്കെ പോയി ലൈഫ് കളയുന്നത്...

കുട്ടൻ മറുപടി ഒരു ചിരി മാത്രം ആയിരുന്നു...

ശ്യാം :അല്ല നീ എന്താ നിന്റെ പെണ്ണിനെ കണ്ടിട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒക്കെ നടക്കുന്നത്...

കുട്ടൻ :അവളൊരു പാവം ആടാ, പിന്നെ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ ചെറിയ വെയിറ്റ് ഒക്കെ ഇട്ട് നിന്നില്ല എങ്കിൽ അവൾ തലയിൽ കേറി നിരങ്ങും. ഇതാകുമ്പോൾ ഒരു ത്രില്ല് ആണ്...

ശ്യാം :ഓഹോ ഇവിടെ ഓരോന്ന് സെറ്റ് ആവാൻ പാട് പെടുന്നു...

കുട്ടൻ : ഒഹ്ഹ്ഹ് നീ കരുതുന്നത് സേഫ് ആയിട്ടുള്ള ലൈഫ് ആണ്... എനിക്ക് അങ്ങനെ അല്ല സ്വന്തം ആയി ജോലി ചെയ്തു നല്ലൊരു നിലയിൽ എത്തണം...

ശ്യാം :നിനക്ക് ഭ്രാന്ത് ആണ്, ഇത്രയും സ്വത്ത്‌ കൈയിൽ വെച്ചിട്ട് ആണോ നീ വേറെ സ്വന്തം ആയിട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നത്..

കുട്ടൻ :അതേ...

ശ്യാം കൈ തൊഴുതു കൊണ്ട് അവനെ ആക്കി പറഞ്ഞു...

ശ്യാം :നമിച്ചു മോനെ നിന്റെ ഇഷ്ടം...

കുട്ടൻ അത് കേട്ട് ചിരിച്ചു...

കുട്ടൻ :വാ ഇവിടെ പറമ്പിൽ കുളിക്കടവ് ഉണ്ട് പോയി ഒരടിപൊളി കുളി പാസ്സാക്കാം...

ശ്യാം :ങേ കുളിക്കടവോ.... പെണ്ണുങ്ങൾ ഒക്കെ കാണുമോ മോനെ.....

കുട്ടൻ :ആഹ്ഹ് കോഴിത്തരത്തിന് ഒരു കുറവുമില്ല...

പെട്ടെന്ന് മുത്തശ്ശി അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു..

മുത്തശ്ശി :കോഴിയോ ആർക്കാ കോഴി വേണ്ടേ... ദേ ഇവിടെ എല്ലാം ശൈവം ആണ് കേട്ടോ...

ശ്യാം :അല്ല