Chapter Title : നന്ദിനി [അജിത് കൃഷ്ണ]

നീ എന്തിനാ പെട്ടെന്ന് പുറത്തേക്ക് പറക്കാൻ നിൽക്കുന്നത്...

കുട്ടൻ :അത് എന്റെ ഒരു ഡ്രീം ആണ് മുത്തശ...

മുത്തശ്ശൻ :ഉം നിന്റെ ഇഷ്ടം...

മുത്തശ്ശൻ തല കുനിച്ചു വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് നടന്നു പോയപ്പോൾ മുത്തശ്ശി അവന്റെ കാലിൽ കൈ വെച്ചു.

മുത്തശ്ശി :അത് വിഷമം കൊണ്ട മോൻ കാര്യം ആക്കേണ്ട...

കുട്ടൻ :എനിക്ക് അറിയാം മുത്തശ്ശി...

അപ്പോഴേക്കും നന്ദിനി ഇളനീർ വെട്ടി കൊണ്ട് വന്നു. അവൾക്ക് അത് വശം ഇല്ല എന്നാലും കണ്ട് പരിചയം കൊണ്ട് അവൾ അത് എങ്ങനെയോ വെട്ടി എടുത്തു. ഒരെണ്ണം കുട്ടനും മറ്റത് ശ്യാമിനും നൽകി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കുട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് പരതി നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ശ്യാമിന് അവളിൽ കത്തി നിൽക്കുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത മനസ്സിൽ ആയി.

കുടിച് കഴിഞ്ഞു അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ശ്യാം നന്ദിനിയോട് താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു അവൾ അതിന് ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ തല കുലുക്കി. കുട്ടേട്ടൻ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുമ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയ വിഷമം ഉണ്ട് എന്നാലും കാലം എത്ര വേണമെങ്കിലും അവനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാൻ അവൾ തയ്യാറാണ്. ശേഷം മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ പോയി അവിടെ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയാൽ വിശാലമായ വയലിന്റെ ഒരു ഉൽ ചിത്രം കാണാൻ കഴിയും.

ശ്യാം :എന്റെ മോനെ എന്താടാ നാട്, ഇതൊക്കെ കളഞ്ഞിട്ട് നീ എന്തിനാടാ മുത്തേ പോകുന്നത്...

കുട്ടൻ : ഓഹ്ഹ് എനിക്ക് എന്തോ പുറത്ത് പോകാൻ ഒരു ആഗ്രഹം അത്ര തന്നെ...

ശ്യാം :സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിന്റെയൊക്കെ ഭാഗ്യം..!

കുട്ടൻ :എന്ത്?

ശ്യാം :എന്തെന്നോ.... ഇതുപോലെ ഒരു പച്ചപ്പ്