Chapter Title : നന്ദിനിക്കുട്ടി [Ajitha]
വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ എല്ലാം വാങ്ങിയിട്ട് അവൾ തിരികെ ബസ്റ്റാൻഡിൽ എത്തി.
നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ സ്ഥലത്തേക്കുള്ള ബസ് പോയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ 5.30 ആയി. ഇനി അങ്ങോട്ടേക്ക് ബസ്സില്ലെന്നാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. അവൾക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരുമിച്ചു വന്നു. അവൾ പതിയെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഒരു കിലോമിറ്ററോളം നടന്നപ്പോഴേക്കും ചെറുതായി മഴ പെയ്യാനും തുടങ്ങി. അങ്ങനെ അവൾ നടത്തതിന്റെ speed കൂട്ടിയതും ഒരു ഓട്ടോ അവളുടെ അടുത്തു നിർത്തി. അതിൽ ഇരുന്ന അവൾ അവളെ വിളിച്ചു.
" ടി, ബസ് കിട്ടിയില്ല അല്ലേ "
അവൾ ഞെട്ടികൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ബാബു ആണ്, അവൾ ചിരിച്ചോണ്ട്
" ഇല്ല മാമ "
" എന്നാൽ ഇതിലൊട്ട് കേറിക്കോ "
അവൾ ഓട്ടോയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ നിറയെ ബാബുവിന്റെ കടയിലേക്കുള്ള സാധങ്ങൾ ആണ്.
" ഇതിൽ ഇനി സ്ഥലം ഇല്ലാലോ മാമ "
" എന്റെ കൂടെ ഇരിക്കാൻ പറ്റും, നീ കേറൂ പെണ്ണെ "
ഇനിയും കേറിയില്ലേൽ അയാൾ പോകും എന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നോണ്ട്, അവൾ അതിലേക്ക് കയറി. അവൾ സാധങ്ങളുടെ മുകളിൽ ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും
" ടി, അതിന്റെ മുകളിൽ ഇരിക്കല്ലേ, അതൊക്കെ തവിടു പൊടിയാകും, "
" അപ്പോൾ ഞാനെന്തു ചെയ്യും "
" എന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നോ "
അവൾ അവളെ പിടിച്ചു മടിയിൽ ഇരുത്തി. അവളൊന്നു ഞെട്ടിയെങ്കിലും, അവളോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണെന്നു അവൾക്ക് തോന്നി. മഴ ചാറുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ ഡ്രൈവർ ഓട്ടോയുടെ സൈഡിൽ ഇടുന്ന ഷീറ്റ് രണ്ടു സൈഡിലും
💬 Comments
View all comments