Chapter Title : നന്ദിത 10 [The One]
എന്നെ അകത്തേക്ക് തള്ളി. ആ വലിയ മുറിയിൽ മൃദുവായ മഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്.
അവിടെ ഒരു വലിയ സോഫയിൽ ഗായത്രി തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് അല്പം മാറ്റി, കാലുകൾ ഒന്നിനുമുകളിൽ ഒന്നുവെച്ച് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കറുത്ത സ്ലീവ്ലെസ്സ് ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ നിന്നും ആ വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി നിന്നു. തൊട്ടടുത്തായി സ്നേഹ ആ ചുവന്ന സ്കിന്നി ഡ്രസ്സിൽ, തന്റെ തുടഭംഗി പൂർണ്ണമായി പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു വൈൻ ഗ്ലാസുമായി ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. രാഹുൽ വാതിലിനടുത്ത് കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ കൈകൾ കെട്ടി നിന്നു.
"കണ്ടോ സ്നേഹാ... ഇവളുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടോ?" ഗായത്രി എന്റെ അലങ്കോലമായ മുടിയിലേക്കും ചുരിദാറിലെ കറയിലേക്കും നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് തെരുവ് വേശ്യകൾ പോലും തോറ്റുപോകുന്ന രൂപമായിട്ടുണ്ട്."
സ്നേഹ തന്റെ വശീകരിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് ആ ചുവന്ന ഡ്രസ്സ് ഒന്നുയർത്തി തുടകൾ അമർത്തി തിരുമ്മി. "ഗായത്രി... ഇവളെ കാണുമ്പോൾ ഒരു പക്കാ വെടിയെപ്പോലെയുണ്ട്. ആ ബസ്സിലെ കണ്ടക്ടർ ഇവളെ നല്ലോണം പെരുമാറിയിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു."
അവരുടെ ആ വാക്കുകൾ എന്നെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ തരംതാഴ്ത്തുകയായിരുന്നു. എന്റെ സ്വന്തം അമ്മയുടെയും മറ്റൊരു സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് വെറുമൊരു വിലകുറഞ്ഞ വേശ്യയായി ലേബൽ ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ എന്റെ ശരീരം ഉത്തേജനം കൊണ്ട് വിറച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ ഗായത്രിയുടെ കാല്ക്കലിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി.
"എന്താടീ... അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് വരികയാണോ?" ഗായത്രി തന്റെ കയ്യിലെ വൈൻ ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കാല്പാദം മുന്നോട്ട് നീട്ടി. ആ കറുത്ത സാരിയുടെ അരികിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത കാൽ തുടകൾ പുറത്തേക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
"നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പൗരുഷം പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞു തീരണമെങ്കിൽ നീ എന്റെ ഈ കാലുകളിൽ കിടക്കണം..." ഗായത്രി ആജ്ഞാപിച്ചു.
ആ നഗരത്തിലെ ഗുണ്ടകൾ പോലും ഭയക്കുന്ന ഗായത്രിയുടെ, എന്റെ സ്വന്തം അമ്മയുടെ ആ പദവിക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും ഒരു വേശ്യയായി മാറി. അവൾക്ക് മുന്നിൽ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ചോദിക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. പകരം, ഞാൻ പതുക്കെ സോഫയ്ക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു, അവളുടെ ആ
💬 Comments
View all comments