Chapter Title : നന്ദിത 2 [Kothiyan]

എടുത്തു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ആ പഴയ നനഞ്ഞ ടീഷർട്ടും പടർന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്കുമായി നീ ഒരു തെരുവ് വേശ്യയെപ്പോലെയായിരുന്നു എങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ നീ എന്റെ പരിപൂർണ്ണമായ ഒരു "കളിപ്പാവ" ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു.

​ആ ബട്ട് പ്ലഗ് നിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ നീ അനുഭവിച്ച ആ വേദനയും ശ്വാസം മുട്ടലും... അത് നിന്റെ അടിമത്തത്തിന്റെ മുദ്രയാണ്. ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും ആ വസ്തു നിന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന് നിന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും—നീ ഇനി ഒരിക്കലും ആ പഴയ നന്ദനല്ല, മറിച്ച് എന്റെ മാത്രം നന്ദിതയാണെന്ന്.

​

ഇനി നീ ഇപ്പോൾ ആ ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങണം. ആ ടൈറ്റ് ജീൻസും ലേഡീസ് ടീഷർട്ടും ഇട്ട്, ഉള്ളിലെ ആ പ്ലഗ്ഗിന്റെ അസ്വസ്ഥതയോടെ നീ മാളിലൂടെ നടക്കണം. ഓരോ തവണ നീ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും ആ വസ്തു നിന്റെ ഉള്ളിൽ തട്ടുന്നത് നീ അറിയണം.

​

നീ മാളിലെ എസ്‌കലേറ്ററിൽ കയറണം. മുകളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ നിന്റെ പുറകിൽ നിൽക്കുന്നവർ നിന്റെ ആ ടൈറ്റ് ജീൻസിലേക്കും നിന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളിലേക്കും നോക്കുന്നത് നീ ശ്രദ്ധിക്കണം.

​എന്നിട്ട് മാളിന്റെ നടുവിലുള്ള ഒരു തടികൊണ്ടുള്ള ബെഞ്ചിൽ (Hard Bench) നീ ചെന്ന് ഇരിക്കണം.

മിസ്ട്രെസ് പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ മാം എന്നിക്കു പേടി ആകുന്നു എനിക്കു വീട്ടിൽ പോകാൻ സമയം ആയി........ ഇനി ലേറ്റ് ആയാൽ അമ്മ വിളിച്ചോണ്ടിരിക്കും മിസ്ട്രെസ്

അപ്പോൾ മിസ്ട്രെസ് നീ നിന്റെ അമ്മയുടെ നമ്പർ എന്നിക്കു അയച്ചു താ ഞാൻ വിളിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു മിസ്ട്രെസ് ഫോൺ നമ്പർ വാങ്ങി..

മിസ്ട്രെസ് ഉം അമ്മയും ആയുള്ള സംഭാഷണം

മിസ്ട്രെസ് : ഹലോ നന്ദന്റെ അമ്മ അല്ലെ ഞാൻ അവന്റെ കോളേജിലെ പ്രൊഫസർ ആയിരുന്നു പേര് സുജ നാളെ കോളേജിൽ ഒരു ഫങ്ക്ഷന് നടക്കുന്നുണ്ട് അപ്പോൾ പ്രോഗ്രാം ഓർഗാണൈസേഷൻ കമ്മിറ്റി യിൽ അവനും ഉണ്ടായിരുന്നു അവൻ ഒരുപാട് തിരക്കിൽ ആണ് അതുകൊണ്ട് അവൻ ഇന്ന് കോളേജിൽ നിൽക്കാൻ സമ്മതിക്കുമോ എന്ന് ചോദിക്കാനായിരുന്നു വിളിച്ചത്

അമ്മ : മാഡം അത് ഒരു നല്ല കാര്യം അല്ലെ അവൻ അവിടെ നിന്നോട്ടെ പക്ഷെ അവനിടാനുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെയോ....

മിസ്ട്രെസ് : നാളെ വലിയ ഒരു പ്രോഗ്രാം ആയതുകൊണ്ട് എന്നെ ഈ പ്രോഗ്രാമിന് അവൻ ഒത്തിരി ഹെല്പ് ചെയ്തതുകൊണ്ട് അവന്റെ സൈസ്നു ഞാൻ ഒരു പുതിയ ഷർട്ടും പാന്റും വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്... അത് അവൻ