Chapter Title : നന്ദിത 3 [Kothiyan]

അവസ്ഥയായിരുന്നു.

​ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച വിയർപ്പും, മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ഉമിനീരും, പടർന്ന കണ്മഷിയും ചേർന്ന് എന്റെ ദേഹം ആകെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.

ആ ചുവന്ന ഷിഫോൺ സാരി ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ കളിയിൽ മുഷിഞ്ഞ് എന്റെ ഉടലിനോട് ചേർന്നുനിന്നു. ഞാൻ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി. മിസ്ട്രസ് ശാന്തമായി ഉറങ്ങുകയാണ്. എന്റെ ഉടമസ്ഥ... എന്റെ ദൈവം. അവരുടെ പാദങ്ങളിൽ ഒന്ന് ചുംബിച്ചിട്ട് ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.

​മിസ്ട്രസ് കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ പണികൾ തുടങ്ങി. മുറികൾ തൂക്കുമ്പോഴും തറ തുടയ്ക്കുമ്പോഴും സാരിയുടെ തുമ്പ് എന്റെ കാലുകളിൽ തടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഓരോ തവണ കുനിയുമ്പോഴും ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന ആ വസ്തു എനിക്ക് നരകയാതന നൽകി. വിഗ്ഗ് എന്റെ കഴുത്തിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു വിയർക്കുന്നു.

പണ്ട് കോളേജിൽ ഗമയോടെ നടന്നിരുന്ന നന്ദൻ എവിടെ? ഇപ്പോൾ ഇവിടെയുള്ളത് വെറുമൊരു വേശ്യയുടെ ലുക്കുള്ള, വിയർത്തു കുളിച്ച നന്ദിതയാണ്.
​പെട്ടെന്നാണ് ആ കോളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങിയത്. എന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചുപോകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

ഈ കോലത്തിൽ ഞാൻ ആരുടെ മുന്നിൽ പോയി നിൽക്കും?

​"നന്ദിതാ... പോയി വാതിൽ തുറക്കെടി നായെ... നിന്റെ സർപ്രൈസ് എത്തി!" അകത്തുനിന്ന് മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ഗർജ്ജനം കേട്ടു.
​വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഞാൻ വാതിൽക്കൽ ചെന്നു.

സാരി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി ഉടുത്തു. പടർന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്കും വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളുമായി ഞാൻ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ടതും എന്റെ ബോധം മറയുന്നതുപോലെ തോന്നി.

​രാഹുൽ! കോളേജിൽ എപ്പോഴും എന്നെ തരംതാഴ്ത്താൻ നോക്കുന്ന, എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു. അവൻ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം എന്റെ പടർന്ന മേക്കപ്പിലൂടെയും, അലങ്കോലമായ സാരിയിലൂടെയും, നഗ്നമായ തോളുകളിലൂടെയും അശ്ലീലമായി കടന്നുപോയി.

​"ഇത്... ഇത് നമ്മുടെ നന്ദനാണോ?" അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. "അതോ റോഡരികിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ വല്ല ചരക്കുമാണോ?"

​എനിക്ക് ഓടി ഒളിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ശബ്ദം എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങി.

ഞാൻ പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി, കൈകൾ കൂപ്പി അവന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു.
​"അല്ല സർ... ഞാൻ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ നന്ദിതയാണ്... മിസ്ട്രസ്സിന്റെ അടിമയാണ്..." വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

​അവൻ എന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി.