Chapter Title : നന്ദിത 3 [Kothiyan]
സംസാരിക്കുന്നത്?
പാവം എന്റെ അമ്മ... ഞാൻ ഇവിടെ ഈ നരകത്തിൽ അകപ്പെട്ടത് അവർ അറിഞ്ഞാൽ തകർന്നു പോകില്ലേ എന്നോർത്ത് ഞാൻ നീറുകയായിരുന്നു.
"നിന്റെ അമ്മ അത്ര പാവമൊന്നുമല്ലെടി പൂറി മോളെ," രാഹുൽ എന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. "അവർക്ക് നിന്നെ നന്നായി അറിയാം. നിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലെ ആ സിസ്സി ഹിസ്റ്ററിയും, നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും എല്ലാം ആദ്യം കണ്ടുപിടിച്ചത് നിന്റെ അമ്മയാണ്."
എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരായിരം മിന്നലുകൾ ഏറ്റതുപോലെ തോന്നി. അമ്മയോ? അമ്മ ഇത് കണ്ടോ?
"അമ്മയാണ് സുജയെ വിളിച്ച് നിന്നെ നന്നാക്കാൻ ഏല്പിച്ചത്," രാഹുൽ തുടർന്നു. "നിന്നെ ഈ രൂപത്തിൽ കാണാൻ നിന്റെ അമ്മ അത്രമേൽ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. സുജയുടെയും എന്റെയും കൂടെ നിന്റെ അമ്മ നടത്തുന്ന കളികൾ നീ അറിയാത്തത് നിന്റെ ഭാഗ്യം."
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ആരാധിച്ചിരുന്ന, പവിത്രമെന്ന് കരുതിയിരുന്ന എന്റെ അമ്മ... അവർ സുജ മാഡത്തിന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരിയായിരുന്നു എന്നോ? അവർ എന്നെ ഈ ചതിക്കുഴിയിൽ മനഃപൂർവ്വം തള്ളിയിട്ടതാണോ?
"കരയല്ലേടി നന്ദിതാ... ഇത് നിന്റെ അമ്മയുടെ സ്നേഹമാണ്," മിസ്ട്രസ് എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തട്ടി.
"നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് നിന്നെ ഒരു ആൺകുട്ടിയായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ ഇഷ്ടം ഇങ്ങനെ ഒരു അടിമയായി കാണുന്നതാണ്.
എന്റെ ലോകം കീഴ്മേൽ മറിയുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ആരുടെ മുന്നിലാണ് മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്നത്?
"ഇനി നിനക്ക് വേണ്ടത് ഒരു പുതിയ പാഠമാണ്," മിസ്ട്രസ് കൽപ്പിച്ചു.
"രാഹുൽ, ഇവൾക്ക് ഇന്ന് ഒരു പ്രത്യേക ട്രെയിനിംഗ് നൽകണം. ഇവളുടെ അമ്മയ്ക്ക് കാണാൻ പാകത്തിൽ ഒരു വീഡിയോ നമുക്ക് ഇന്ന് ഷൂട്ട് ചെയ്യണം. മകൻ നന്ദിതയായി മാറുന്നത് കണ്ട് ആ പാവം അമ്മ ഒന്ന് സന്തോഷിക്കട്ടെ!"
രാഹുൽ തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ പതുക്കെ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. "വാടി നന്ദിതാ... നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് അയച്ചു കൊടുക്കാൻ നമുക്ക് നല്ലൊരു വീഡിയോ എടുക്കാം."
ഞാൻ നിസ്സഹായയായി നിലവിളിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ വായ അടക്കാൻ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ കൈകൾ തയ്യാറായിരുന്നു.
അധ്യായം 7: ഗായത്രി – മുഖംമൂടി അഴിയുന്ന കുലസ്ത്രീ
രാഹുലിന്റെ കൈകൾ എന്റെ കഴുത്തിലെ ചോക്കറിൽ
💬 Comments
View all comments