Chapter Title : നന്ദിത 4 [Kothiyan]

വാരിപ്പിടിച്ച്, വിയർപ്പിലും ഉമിനീരിലും കുതിർന്ന ശരീരവുമായി ഇഴഞ്ഞു ചെന്ന് കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലേക്ക് കയറി.

​
കാർ വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തുമ്പോൾ സമയം രാത്രി എട്ടു മണിയായിരുന്നു.

എന്റെ അവസ്ഥ അതിദയനീയമായിരുന്നു. മുടിയിലെ വിഗ്ഗ് ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു, സാരി പകുതിയും അഴിഞ്ഞു മാറിയിരിക്കുന്നു, മാറിടത്തിലെ ആ പുതിയ ടാറ്റൂ വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്നു.

​കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ എന്നെ മിസ്ട്രസ്സ് നേരിട്ട് ഹാളിലേക്ക് നടത്തിച്ചു.

അവിടെ സോഫയിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ കോളേജിലെ ആദരണീയനായ പ്രൊഫസർ വർമ്മ!

​അദ്ദേഹം എന്നെ കണ്ടതും കയ്യിലിരുന്ന ചായ ഗ്ലാസ്സ് താഴെ വെച്ചു.

വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അദ്ദേഹം എന്നെ നോക്കി. "ഇത്... ഇത് നന്ദനാണോ?" അദ്ദേഹം അവിശ്വസനീയതയോടെ ചോദിച്ചു.

​"നന്ദനല്ല സർ... ഇത് നന്ദിത. നിങ്ങളുടെ പുതിയ ദാസി," മിസ്ട്രസ്സ് ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

​മിസ്ട്രസ്സ് എന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു എന്നെ പ്രൊഫസറുടെ കാല്ക്കൽ മുട്ടുകുത്തിച്ചു.

"നന്ദിതാ... സാറിനോട് നിന്റെ സങ്കടം പറയൂ... നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിച്ച ആ 'സുഖം' സാറിന് വിവരിച്ചു കൊടുക്കൂ," മിസ്ട്രസ്സ് കൽപ്പിച്ചു.
​പ്രൊഫസറുടെ മുന്നിൽ, ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ, പടർന്ന മേക്കപ്പുമായി മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് നാണം കൊണ്ട് ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പോകാൻ തോന്നി. പക്ഷേ ഉള്ളിലെ ആ വൈബ്രേറ്റർ അപ്പോഴും നിലച്ചിരുന്നില്ല...