Chapter Title : നന്ദിത 4 [Kothiyan]

സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ അവരുടെ കൈകൾ എന്റെ നഗ്നമായ വയറിലും പൊക്കിളിലെ ആ പുതിയ കമ്മലിലും തഴുകി.

ആ വേദനയിൽ ഞാൻ അറിയാതെ മുരണ്ടുപോയി.

​ചെവിയിലെ ഇയർപോഡിലൂടെ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ശബ്ദം കൃത്യമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു:
"അനുഭവിക്ക് നന്ദിതാ... ആ പരുക്കൻ കൈകൾ നിന്റെ ഉടലിനെ അറിയട്ടെ.

നീ ഒരു വേശ്യയാണെന്ന് അവർക്ക് നിന്റെ പ്രവർത്തിയിലൂടെ കാണിച്ചു കൊടുക്ക്."

​ആ കല്പന കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിലെ സകല മര്യാദകളും തകർന്നു.

ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.

ഒരു തെരുവ് വേശ്യയെപ്പോലെ ഞാൻ അവരുടെ സ്പർശനത്തിന് കീഴടങ്ങി.

എന്റെ വായീന്ന് ഉമിനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി ബ്ലൗസിനെ നനച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. സാരി തുമ്പ് നിലത്ത് അലങ്കോലമായി വീണു കിടന്നു.

ആ ഇരുട്ടിൽ, എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയ കണ്ണീർ പടർന്ന കണ്മഷിയുമായി ചേർന്ന് എന്റെ മുഖം ഒരു ഭീകരരൂപമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.

​"മതി... ഇനി ബാക്കി വീട്ടിൽ വെച്ച്," പെട്ടെന്ന് മിസ്ട്രസ്സിന്റെ ശബ്ദം ഇയർപോഡിൽ മുഴങ്ങി.
​മിസ്ട്രസ്സിന്റെ കാർ ആ ഇടവഴിയുടെ അറ്റത്ത് വന്നു നിന്നു. ആ രണ്ടുപേരും എന്നെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

ഇടക്ക് വെച്ചു മ്മസുഖം മുറിഞ്ഞതിൽ എനിക് കുറച്ചു ദേഷ്യം തോന്നി പക്ഷെ മിസ്ട്രെസ് പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ ആ സാരിയും വാരിപ്പിടിച്ച്, വിയർപ്പിലും ഉമിനീരിലും കുതിർന്ന ശരീരവുമായി ഇഴഞ്ഞു ചെന്ന് കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലേക്ക് കയറി.

​
കാർ വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തുമ്പോൾ സമയം രാത്രി എട്ടു മണിയായിരുന്നു.

എന്റെ അവസ്ഥ അതിദയനീയമായിരുന്നു. മുടിയിലെ വിഗ്ഗ് ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു, സാരി പകുതിയും അഴിഞ്ഞു