Chapter Title : നന്ദിത 6 [The One]
കൈയ്യിലിരുന്ന ആ പരുക്കൻ തുകൽ ബെൽറ്റ് തറയിൽ ആഞ്ഞു തല്ലി.
അതിന്റെ ശബ്ദം ഹാളിലാകെ മുഴങ്ങി.
"നന്ദിതാ... നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കപട പൗരുഷം ഇനിയും പൂർണ്ണമായും പോയിട്ടില്ല.
അത് പോണമെങ്കിൽ നിന്റെ ശരീരം ഈ വേദന അറിയണം," അമ്മ മന്ത്രിച്ചു.
അമ്മ എന്റെ പിങ്ക് ഡ്രസ്സിന്റെ പുറകിലെ സിപ്പുകൾ വലിച്ചു തുറന്നു.
തണുത്ത വായു എന്റെ മുതുകിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ വിറച്ചു.
അമ്മ തന്റെ ബെൽറ്റ് കൊണ്ട് എന്റെ നഗ്നമായ മുതുകിൽ ആഞ്ഞു തല്ലി.
വേദന കൊണ്ട് ഞാൻ അലറിപ്പോയി, പക്ഷേ വായ മൂടിക്കെട്ടിയിരുന്നതിനാൽ ആ ശബ്ദം ഒരു ഞരക്കം മാത്രമായി പുറത്തുവന്നു.
അമ്മ ബെൽറ്റ് സ്നേഹയുടെ കൈകളിലേക്ക് നൽകി.
സ്നേഹയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഭ്രാന്തമായ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
പണ്ട് താൻ അനുഭവിച്ച ഓരോ അപമാനത്തിനും അവൾ ഇന്ന് എന്നോട് പകരം ചോദിക്കുകയാണ്.
"ഇത് ഞാൻ ആശുപത്രിയിൽ കിടന്ന ഓരോ ദിവസത്തിനും വേണ്ടിയുള്ളതാണ് നന്ദാ!"
സ്നേഹ ഗർജ്ജിച്ചു.
അവൾ തന്റെ ഹൈ ഹീൽസ് ചെരുപ്പ് കൊണ്ട് എന്റെ തുടകളിൽ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി.
ആ കൂർത്ത മുനകൾ എന്റെ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
തുടർന്ന് അവൾ ആ ബെൽറ്റ് കൊണ്ട് നിർത്താതെ എന്റെ ദേഹത്ത് അടിച്ചു.
പിങ്ക് ഡ്രസ്സിന്റെ ലെയ്സുകൾ പലയിടത്തും കീറിപ്പറിഞ്ഞു.
രക്തവും വിയർപ്പും കലർന്ന് ആ വസ്ത്രം എന്റെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ബെൽറ്റ് എന്റെ ശരീരത്തിൽ ആഞ്ഞു പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ വേദന കൊണ്ട് എന്റെ കാഴ്ച മങ്ങിപ്പോയിരുന്നു.
എന്നെ തല്ലിത്തീർത്തപ്പോൾ അമ്മയും സ്നേഹയും വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നു.
അവരുടെ കിതപ്പുകൾ ആ മുറിയിൽ വല്ലാത്തൊരു വന്യത നിറച്ചു.
എന്റെ അമ്മയല്ല
💬 Comments
View all comments