Chapter Title : നന്ദിത 9 [The One]

കെട്ടി നടന്നാൽ ഒന്നും മാറാൻ പോകുന്നില്ല."

എന്റെ കാതുകളിൽ മാളവികയുടെ ആ കൊലച്ചിരിയും വാക്കുകളും മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്നലെ രാത്രി ആ മുറിയിൽ വെച്ച് ഞാൻ അനുഭവിച്ച തളർച്ചയും, ആ നൈറ്റി ഇടാൻ എന്റെ മനസ്സ് കാണിച്ച ആവേശവും എല്ലാം ഒരു നിമിഷം എന്നെ വേട്ടയാടി.

ആ സത്യം ലോകം അറിയാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് മുന്നിൽ ഒരേയൊരു വഴിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ ക്രൂരനാകുക.

​ഒരു വാക്ക് പോലും ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല.

അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ മുഷ്ടി ശ്യാമിന്റെ താടിയെല്ലിൽ ആഞ്ഞുവീണു.

അതൊരു സാധാരണ അടിയായിരുന്നില്ല; വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിവെച്ച ആത്മസംഘർഷം മുഴുവൻ ആ കൈകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

​നിലത്തുവീണ ശ്യാമിന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.

"എന്താടാ പറഞ്ഞത് ? ഒന്നുകൂടി പറയെടാ ..." എന്റെ ശബ്ദം ഒരു സിംഹത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം പോലെ ആ വരാന്തയിൽ മുഴങ്ങി.

​ശ്യാം ഭയന്ന് വിറച്ചുപോയി.

പക്ഷേ ഞാൻ നിർത്തിയില്ല.

അവന്റെ മുഖം രക്തത്തിൽ കുളിക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ ഇടിച്ചുതകർത്തു.

ക്ലാസ്സിലെ മറ്റുള്ളവർ ഓടിവന്നെങ്കിലും എന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ഭ്രാന്തമായ തിളക്കം കണ്ട് ആരും അടുക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.

ഞാൻ അവനെ ചവിട്ടി ഭിത്തിയിലേക്ക് ഒട്ടിച്ചു.

അവന്റെ ഓരോ നിലവിളിയും എനിക്ക് ലഹരിയായിരുന്നു.

കാരണം, ഓരോ തവണ അവൻ കരയുമ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ 'പെണ്ണ്' ഭയന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് ഒളിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​

അരികിൽ നിന്നിരുന്ന മാളവികയുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. താൻ ഇന്നലെ കണ്ട ആ പാവം നന്ദനല്ല ഇതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി, രക്തം പുരണ്ട എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.

"ഇനി നിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ഇത്തരം തമാശകൾ വന്നാൽ... നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ആരും ഉണ്ടാകില്ല !"

എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ അവിടെ നിന്നു തിരിച്ചു നടന്നു..

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്നെ പ്രിൻസിപ്പൽ റൂമിലേക്ക്‌ വിളിപ്പിച്ചു.

അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ മാളുവും ഷൈയംയും നിൽക്കുന്നുണ്ട്...

പ്രിൻസിപ്പൽ : നീ എന്തിനാ ശ്യാമിനെ തല്ലിയത്

ഞാൻ : എന്നെ ചുമ്മാ കളിയാകികൊണ്ടിരുന്നതാണ് മാം

പ്രിൻസിപൽ : അങ്ങനെ അല്ലാലോ ഇവർ പറഞ്ഞത് നീ ഇവളെ പിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ശ്യാം ചോദിക്കാൻ വന്നു അപ്പോൾ നീ കേറി ഇടിച്ചെന്നാണല്ലോ പറഞ്ഞത്

ഞാൻ : അങ്ങനെ അല്ല മാം മാം സിസിടിവി പരിശോധിക്കണം

പ്രിൻസിപ്പൽ സിസിടിവി നോക്കിയപ്പോൾ എന്നെ ശ്യാം