Chapter Title : നന്ദു കുബേര 2 [ആദിത്യൻ]

രാവിലെ അങ്ങോട്ട് പോയത്. മേനോൻ സർ റിട്ടയേർഡ് ആർമി ഓഫീസർ ആണ്. ഭാര്യ രണ്ടു കൊല്ലം മുൻപ് മരിച്ചു. പെണ്മക്കൾ രണ്ടും വിദേശത്തു. മേനോൻ സർ ഒറ്റക്കാണ് താമസം. ഒരു 60 വയസ്സ് പ്രായം വരുമെങ്കിലും, നല്ല ഉശിരൻ ബോഡി ആണ് സാറിന്. നന്ദു നേരെ വണ്ടി അമ്പലത്തിലേക്ക് വിട്ടു.

അംബുജം : നീ പൊക്കോ, ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് വന്നാൽ മതി. മഴ ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നടന്നു വന്നോളാം.

നന്ദു : ശരി.

മേനോൻ സാറിന്റെ വീട് എത്തിയപ്പോ നന്ദു വീണ്ടും നോക്കി. സാലിയുടെ സ്കൂട്ടർ ഇപ്പോഴും സിറ്ഔട്ടിൽ ഉണ്ട്. നന്ദു അടുത്തുള്ള ഇടവഴിയിൽ ജീപ്പ് ഒതുക്കി. ഒന്നുപോയി നോക്കാം.നല്ല മഴ ആയത്കൊണ്ട് വഴിയിൽ ആരുമില്ല. നന്ദു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ മതിൽ ചാടി. അടുക്കള കഴിഞ്ഞുള്ള വർക്ക് ഏരിയ കതക് അടഞ്ഞു കിടക്കുക ആരുന്നു. എന്നാൽ ഇരുമ്പ് ഷീറ്റ് കൊണ്ട് വെൽഡ് ചെയ്ത കതക് വിരൽ ഇട്ട് അനായാസം നന്ദു തുറന്നു. അടുക്കള കതക് തുറന്നു കിടക്കുക ആരുന്നു. അകത്തു സാലിയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാം. അടുക്കലിയിൽ നിന്ന് നന്ദു കർട്ടൻ ഇടയിലൂടെ ഹാളിൽ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. മേനോൻ സർ ദിവാൻ കോട്ടിൽ കിടക്കുക ആണ്. അടുത്തുള്ള ചെയറിൽ സാലി ഇരിപ്പുണ്ട്.

മേനോൻ സർ : തുണിക്കട ഒക്കെ ലാഭം ഉള്ള ബിസിനസ് ആണോ ?

സാലി : നല്ല ലാഭം ഉണ്ട് സർ, എനിക്ക് പിന്നെ തയ്യൽ അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് സ്വന്തമായി സ്റ്റിക് ചെയ്ത റെഡിമേഡ് വിക്കാം.

മേനോൻ സർ : ഞാൻ 50000 തന്നാൽ മതിയാകുമോ ?

സാലി : തത്ക്കാലം കുറച്ചു ക്യാഷ് ഞാൻ സങ്കടിപ്പിച്ചുണ്ട്, പിന്നെ എന്തേലും ആവശ്യം വന്നാൽ ഞാൻ സാറിനോട് ചിലപ്പോ പിന്നേം ചോദിക്കും.

മേനോൻ സർ : അതിനെന്താ, നിനക്കു തരുന്നതിൽ സന്തോഷമേ ഒള്ളു, എന്നാലും ഇത്ര പെട്ടെന്ന് നീ എന്നോട് കൂട്ട ആകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.

സാലി : പിന്നെ തയ്യൽ കടയുടെ മുന്നിലൂടെ പോകുമ്പോ ഞാൻ കാണുന്നതല്ലേ നോട്ടം.

മേനോൻ സർ : ഞാൻ നോക്കുന്നത് നീ കണ്ടോ