Chapter Title : നന്ദുവിന്റെ ഓർമ്മകൾ 7 [ജയശ്രീ]

പ്രവഹിച്ചു.....

തളർന്നു നന്ദു അവളുടെ അരികിൽ കിടന്നു... രണ്ടു പേരും ആകാശം നോക്കി കിടന്നു.....

ശരണ്യ : എടാ

നന്ദു : എന്താ ചേച്ചി

ശരണ്യ : ഞാൻ ഒരിക്കലും നിന്നെ മറക്കില്ല നന്ദു...

നന്ദു : ഞാനും ചേച്ചിയെ...

ഇതൊക്കെ കണ്ട് കൊണ്ട് സുധ അപ്പുറത്തെ ഫാളിറ്റിൽ നിന്നും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഭാവത്തിൽ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി നിന്നു....

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം

നന്ദു : ചേച്ചി ഞാൻ പോട്ടെ... അമ്മ തിരക്കും ഇന്നലെ വന്നതല്ലേ...

ശരണ്യ : നീ എൻ്റെ കൂടെ ഒന്ന് വരണം ഒരു ചെറിയ പാർട്ടി ഉണ്ട്...

നന്ദു : ഞാൻ വരുന്നില്ല പരിചയം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത്

ശരണ്യ : അത് സരില നീ വാ....

അങ്ങനെ അവർ രണ്ടുപേരും സുധയുടെ ഫ്ളാറ്റിൽ ചെന്നു....അവിടെ എല്ലാം തയ്യാർ ആയിരുന്നു... പോയപാടെ ചായ കുടിച്ചു.... പിന്നെ ഓരോരുത്തരും ഓരോ ഭാഗത്തായി ഇരുന്നു സംസാരിച്ചു....

നന്ദു സോഫയില് ഇരുന്നു ഫോൺ നോക്കിയപ്പോൾ സുധ അവൻ്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു...

സുധ : എന്താ മോൻ്റെ പേര്

നന്ദു : നന്ദു

സുധ : ശരണ്യയുടെ ആരാ

നന്ദു : എൻ്റെ അമ്മ ചേച്ചിയുടെ ചങ്ങാതി ആണ്...

സുധ : ശരി ശരി

അവൻ്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു

ഞാൻ കണ്ട് ഇന്നലേ വന്നപ്പോൾ ടേബിളിൻ്റെ അടിയിൽ

നന്ദു : അത് ചേച്ചി ആ സമയത്ത് സോറി

സുധ : സോറി ഒന്നും പറയണ്ട...

നന്ദു : പിന്നെ

സുധ : ചേച്ചിടെ കൂടെ ഒന്ന് വന്നെ ഒരു ചെറിയ സഹായം വേണം

അവർ രണ്ടു പേരും അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

സുധ അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന്

സുധ : ഞാൻ കണ്ട് ഇന്നലെ എന്തായിരുന്നു ബാൽക്കണിയിൽ

നന്ദു : അയ്യോ ചേച്ചി... ആരോടും പറയല്ലേ

സുധ : ഞാൻ ആലോചിക്കട്ടെ

നന്ദു : ചേച്ചി പ്ലീസ് ആരോടും പറയരുത്

സുധ : ഉവ്വ് ഉവ്വ്. എന്നാലേ മോൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്...

സുധ അവനെ മുട്ട് കുത്തി നിലത്ത് ഇരുത്തി...

സുധ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് അവളുടെ പാൻ്റ് പിറകിൽ നിന്നും വലിച്ചു താഴ്ത്താൻ പോയപ്പോൾ ആരുടെയോ നടന്നു വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് വേഗം പാൻ്റ് വലിച്ചു കയറ്റി....

അത് അവരുടെ മകളും കൂട്ടു കാരിയും ആയിരുന്നു. നന്ദു വേഗം എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് സാധാരണ പോലെ