Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ എന്റെ അമ്മ [വിഷ്ണുദേവൻ]

എന്നെ കണ്ടതും അമ്മ ഒന്നൂടെ ഞെട്ടി...
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവിടന്നു മാറികളഞ്ഞു... നേരെ ഹാളിലേക്കു പോയി ടീവി ഒക്കെ ഓഫ്‌ ആക്കി റൂമിലേക്ക് നടന്നു... ബെഡിൽ കിടന്നു ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി ..
അമ്മ തന്നെ കണ്ടു എന്നുള്ളത് ഉറപ്പാണ്... ചെയ്യ് വേണ്ടായിരുന്നു... അഹ് വരുന്നിടത്തു വച്ചു കാണാം..
അമ്മക്കു എന്തായാലും നല്ല കഴപ്പ് ഉണ്ട്.. അമ്മക്കു ഇപ്പൊആവിശ്യം ഒരു ആണിന്റെ ചൂട് ആണ്... എത്ര വർഷമായി അമ്മ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക്...
എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ അമ്മക്കു കൂട്ടായി ഇരുന്നു കൂടാ ... കാര്യം നിഷിദ്ധമായ കാര്യം ആണ് എങ്കിലും... ഈ ലോകത്തു നടക്കാത്ത കാര്യം ഒന്നും അല്ലാലോ...
അമ്മയെ പറ്റി അങ്ങനെ ആലോചിച്ചതും എന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയാകാൻ തുടങ്ങി... പെട്ടന്നാണ് വാതിലിൽ ഒരു മുട്ടു കേട്ടത്...
ഞാൻ പോയി വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അമ്മ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു... എന്നെ കണ്ടതും അതിന്റെ ശക്തി കൂടി.. കണ്ണു നീര് ധാര ധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി...
“അമ്മേ അമ്മ എന്തിനാ കരയുന്നത്... പ്ലീസ് കരയല്ലേ
ഞാൻ എന്തിനാ കരയുന്നത് എന്നു നിനക്കറിയില്ലേ.. ഒരു മകനും അമ്മമാരെ കാണാൻ പറ്റാത്ത ഒരു സ്ഥിതിയിൽ നീ എന്നെ കണ്ടില്ലേ.. ഇനി ഞാൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കും ദൈവമെ...
എന്റെ അമ്മേ ഇതൊക്കെ എല്ലാരും ചെയുന്നതല്ലേ... അതിലെന്താണ് ഇത്ര തെറ്റു... ഇനി ഇപ്പൊ ഞാൻ കണ്ടു എന്നുള്ളതാണ് പ്രശ്നം എങ്കിൽ... സത്യം ആയിട്ടും എനിക്ക് ഒന്നും അത്ര ക്ലീയർ ആയിട്ടു കാണാൻ പറ്റിയില്ല...
അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അമ്മയുടെ കവിളിലെ കണ്ണീർ തുടച്ചു... അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചു കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി... എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു... അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട എനിക്ക് മനസിലാകും അമ്മയുടെ വിഷമം... അമ്മയുടെ സന്തോഷം ആണ് എനിക്ക് വലുത്... എനിക്ക് വേണ്ടി അമ്മ ഇത്ര നാളും ഈ സുഗങ്ങള് വേണ്ട എന്നു വെച്ചു ജീവിച്ചില്ലേ ... ഒരു മകൻ എന്ന നിലക്ക് ഇനി എന്റെ കടമയാണ് ഇനി അമ്മയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക എന്നുള്ളത്... ഇതു കേട്ടതും അമ്മ ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി...
ഞാൻ തുടർന്ന്