Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 6

അതു നടന്നു.  ഇനി ഞങ്ങളുടെ  നിഴൽപോലും  നിന്നെ ശല്യം ചെയ്യില്ല.

വിഷ്ണു : ഒരുപാടു വേദനകൾ കടിച്ചുപിടിച്ചെന്നു അറിയാം.  പൊറുക്കണം.  നിന്നെ ഈ ജന്മത്തിൽ ഞങ്ങൾ മറക്കില്ല.  അടുത്ത ജന്മത്തിൽ നിന്നെ എനിക്ക് ഭാര്യയായി കിട്ടാൻ വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കും.

ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.  അല്ലെങ്കിലും എന്ത് പറയാനാ.

വിവേക് : എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ.  ഇനി താമസിക്കുന്നില്ല.  ഇനി വന്നാൽ വിളിക്കണം. നാട്ടിൽ എല്ലാ സഹായത്തിനും ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

വിവേകിന് എന്നെ ഒന്ന് കൂടി ഉമ്മ വെക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.  പക്ഷെ വിഷ്ണു തടഞ്ഞു.  അവർ  റൂമിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പുറത്തിറങ്ങാൻ ഹാളിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു.

ഞാൻ : വിവേക്...

അവനെ വിളിച്ചു ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നു.

ഞാൻ : ശെരി സൂക്ഷിച്ചു പോകണം.  അവിടെ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കണം കേട്ടോ.

ഞാൻ അവിടെ നിന്നു വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കരഞ്ഞു.

ഞാൻ : എനിക്ക് നിങ്ങളോടു ക്ഷെമിക്കാൻ കഴിയില്ല.  എന്നാലും ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ മുതലേ നിങ്ങളെ എന്റെ സഹോദരന്മാരെ പോലെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.  അതിന്റെ ഒരു ഷോക്ക് ഇപ്പോഴും എന്നെ വിട്ടു പോയിട്ടില്ല. നിങ്ങളോട് വെറുപ്പുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് അറിയില്ല. എന്തായാലും  പോയിട്ട് vaa.

പിന്നീട് ഒന്നും പറയാൻ എനിക്ക് വാക്കുകൾ  കിട്ടുന്നില്ലായിരുന്നു.  ഞാൻ അവിടെ മാറി നിന്ന്  കരഞ്ഞു.  വിവേക് ഉള്ളിലേക്ക് വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു എന്നെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു എന്റെ നെറ്റിയിൽ  ഉമ്മ വെച്ചു.  വിഷ്ണു ഉള്ളിൽ വന്ന് ഇതും നോക്കി നിന്നു. ഞാൻ കണ്ണുനീരെല്ലാം തുടച്ചു.  ചെറുതായി ഒന്ന്  ചിരിച്ച്

ഞാൻ : എന്നാ ശെരി പൊയ്ക്കോ.

വിവേക് എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരുമ്മ തന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വിഷ്ണുവും ഇറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് എന്റെ ചുണ്ട് കടിച്ച് പറിച്ചൊരുമ്മ തന്നു.  ഞാനവരെ യാത്രയാക്കി എന്നിട്ട്‌  എന്റെ മുറിയിൽ വന്നു.  റൂമെല്ലാം ആകെ വൃത്തികേടായി കിടക്കുന്നു ഞാനെല്ലാം വൃത്തിയാക്കി വെച്ചു.  എന്നിട്ട്‌ ബെഡിൽ  ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടന്നു.

എന്റെ മൂഡ് ഇപ്പോഴും നല്ല വേദനയുണ്ട്.  ഇന്നെങ്ങാനും നബീൽ വന്നു എന്റെ മൂഡ് കണ്ടാൽ അവനു പെട്ടന്ന് മനസിലാകും.  അവിടമാകെ ചോര ചുവപ്പായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ