Chapter Title : നന്മ നിറഞ്ഞവൾ ഷെമീന 6

കുണ്ടിയിൽ നിന്നും ഒരേ സമയം കുണ്ണകൾ പുറത്തേക്കു ചാടി.  ഞാൻ അവിടെ നിലത്തു തളർന്നു കിടന്നു.  അവർ രണ്ടു പേരും എന്നെ കിടന്നിടത്തുന്നു പൊക്കി ബെഡിൽ കൊണ്ടിട്ടു.

അവർ രണ്ടു പേരും എന്റെ രണ്ടു സൈഡിൽ കിടന്നു  എന്നെ താലോലിക്കാൻ തുടങ്ങി. വിവേക് എന്റെ കൈവിരലുകൾ വായിലിട്ടു ചപ്പി വലിച്ചു. വിഷ്ണു എന്റെ കഴുത്തിലും മുഖത്തുമെല്ലാം നക്കി ഉമ്മവെച്ചുനടന്നു.

വിവേക് : ഞങ്ങൾക്കറിയാം ഷെമീ നിനക്ക് ഇപ്പൊ ഞങ്ങളെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം ഉണ്ടാകുമെന്നു. ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ ഞാൻ ഒരുപാടു പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൂടെ കിടന്നിട്ടുണ്ട്.  അവരുടെ ഒക്കെ അടുത്ത് ഒരു ഷോട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ എഴുനേറ്റു പോകും.  ഒരുതരം മടുപ്പാണ്.  പക്ഷെ നീ, നിന്നെ എത്ര തന്നെ പണിഞ്ഞാലും മതിവരുന്നില്ല. വീണ്ടും വീണ്ടും പണിയാൻ കൂടുതൽ ഊർജം ലഭിക്കുന്ന പോലെ.

വിഷ്ണു : അതു ശെരിയാ,  പ്രായത്തിലും ഭംഗിയിലും ഒന്നുമല്ല കാര്യം.  നീയാണ് പെണ്ണ്. നിന്നെപ്പോലെ ഒരെണ്ണം ഈ ലോകത്തുണ്ടോ എന്നറിയില്ല.  നബീലിന്റെ ഭാഗ്യമാ നിന്നെ കിട്ടിയത്. നിന്നെ അനുഭവിക്കാൻ പറ്റിയത് ഞങ്ങളുടെയും ഭാഗ്യമാ..

വിവേക് : ഇനിയും ഒന്ന് രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ കൂടി ഞങ്ങൾക്ക് ചെയ്യണം അതു കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പൊയ്ക്കൊള്ളാം.

ഞാനിതൊക്കെ കേട്ടു കിടന്നു.  ഇനിയും എന്താണാവോ ചെയ്യാനുള്ളത് എന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.

വിഷ്ണു : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.  നിന്നെ ചെയ്ത് മതിയാകുന്നില്ലടി....

ഇതും പറഞ്ഞു വിഷ്ണു പെയ്‌പിടിച്ച നായയുടെപോലെ  എന്റെ ശരീരത്തിൽ കിടന്നു പുളച്ചു.  അപ്പോഴാണ് വീടിന്റെ വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടുന്നത് കേട്ടത്.  എല്ലാവരും ഞെട്ടി തരിച്ചിരുന്നു.  വിവേക് എന്റെ വായ പൊത്തിപിടിച്ചു.