Chapter Title : നഫീസയുടെ സ്വർഗം 3 [Ashok] [Climax]
പൈശാചികത അലിഞ്ഞു ഒരു ശാന്തത അവളെ ചൂഴ്ന്നു നിന്നു.
പ്രാതൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നഫീസ അടുത്ത് വന്നു.
"മോളേ ... എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്."
"കൊച്ചുമ്മ പറഞ്ഞോളൂ." അവൾ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
"ഇവിടെ വെച്ച് വേണ്ട. മോൾ കേൾക്കണ്ട."
"പിന്നെ?" ഹസീന നെറ്റി ചുളിച്ചു.
"നമുക്ക് ആ വിറകു പുരയിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കാം. മോളോട് എനിക്ക് ദേഷ്യം ഒന്നുമില്ല കേട്ടോ?
“ആരും അറിയാതെ നമ്മൾ കൊറേ സുഖിച്ചില്ലേ? ആരും ആരോടും ഒന്നും പറയാതിരുന്ന മതി."
"ങും, കൊച്ചുമ്മ, ശങ്കരനെ വേണേൽ വിളിച്ചോ, ഞാൻ മാറി തരാം."
"ങ്ങും, മോളൊന്നു വാ " നഫീസ വിറകുപുരയിലേക്കു നടന്നു. ഹസീന അവളെ പിന്തുടർന്നു. വിറകുപുരയിൽ എത്തിയപ്പോൾ നഫീസ ഹസീനയെ പെട്ടെന്ന് കെട്ടി പിടിച്ചു അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. ഹസീന ഞെട്ടി തരിച്ചു നിന്നപ്പോൾ പുറകിൽനിന്നും വിയർപ്പു മണക്കുന്ന ഒരു ബലിഷ്ഠമായ കൈ അവളുടെ വായ മൂടി. വയറിനു ചുറ്റും ഒരു കൈ ചുറ്റി വരിഞ്ഞു. അവൾ പിടഞ്ഞു മാറാൻ നോക്കി.
"അനങ്ങിപ്പോകരുത് പൂറിമോളെ." പരുഷമായ ഒരു പുരുഷ ശബ്ദം കേട്ട് ഹസീന ഭയന്നു. വയറിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന കയ്യിൽ നിന്നും ഒരു തണുത്ത സ്പർശം അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹസീന കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി നോക്കി. ആ കയ്യിൽ തിളങ്ങുന്ന മലപ്പുറം കത്തി കണ്ടു അവളുടെ രക്തം ഉറഞ്ഞുപോയി. വയറിലെ പിടി വിട്ടിട്ടു അവളുടെ കഴുത്തിൽ ആ കത്തിയുടെ മുന അമർന്നു.
"പട്ടി കൂത്തിച്ചി.. നീ എന്താടീ കരുതിയത്? എന്തും ആകാമെന്നോ? നായിന്റെ മോളെ!!" കരുത്തേറിയ ആ പിടിയിൽ നിന്നും ഹസീനയ്ക്കു ഒരിഞ്ചു പോലും അനങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
"നീ നഫീസയെ ചവിട്ടി തേയ്ച്ചില്ലേ,, ഇനി നിനക്ക് ജീവൻ വേണമെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ പറയുന്നത് നീ കേൾക്കണം."
കഴുത്തിലെ പിടി അയച്ച ആ മനുഷ്യൻ അവൾക്കു പുറത്തേക്കു പോകാനുള്ള വഴി അടച്ചു കത്തിയും ചൂണ്ടി നിന്നു.
"എടാ നീ..!!!!" തൊട്ടു മുന്നിൽ നഫീസയുടെ കള്ളക്കാമുകൻ ശങ്കരനെ കണ്ടു ഹസീന പൊട്ടി തെറിച്ചു.
"അടങ്ങടി കൂത്തിച്ചി" ഹസീനയുടെ മുടി ചുറ്റി പിടിച്ചു നഫീസ ആക്രോശിച്ചു.
:നീ കൊറേ ആടി
💬 Comments
View all comments