ഇടവപ്പാതി കോമരം തുള്ളി പെയ്തൊഴിഞ്ഞ ഒരു പകൽ. നേരം ഏറെയായിട്ടും ഹസീന ഉറക്കമുണർന്നിട്ടില്ല. നേർത്ത ക്വിൽറ്റ്‌ നൽകിയ ഇളം ചൂടിൽ അവൾ സുഖമായി തലയിണയിൽ മുഖം അമർത്തി കിടക്കുകയാണ്. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ജന്നൽ പാളികൾക്കിടയിലൂടെ ഒളിച്ചു കടന്ന തെന്നൽ അവളുടെ മാദക ശരീരത്തെ തഴുകി തിരിച്ചു പോയി. മഴയുടെ തണുപ്പിൽ ഇറുകെ പുണർന്നു കിടക്കേണ്ട ഭർത്താവിനെ അവൾ ഓർത്തു. നാണിച്ചു മറഞ്ഞു നിന്ന സൂര്യൻ മേഘത്തിന്റെ കരിമ്പടം മാറ്റി ഹസീനയുടെ ഉറക്കത്തിനു ഭംഗം വരുത്തി. ഉറക്ക ചടവോടെ കട്ടിലിൽ അവൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. മുറ്റത്തു നിന്നും ചരൽ മണ്ണിനു മുകളിലൂടെ ചൂലിഴയുന്ന ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു. "ഓ , നഫീസ മുറ്റമടിക്കുകയാവും. അവൾ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. മുലഞെട്ടുകൾ പതിവില്ലാതെ തുറിച്ചുനിൽക്കുന്നു. ബ്രാ ഇടാതെ കിടന്നോണ്ടാവും. ആരും തഴുകാനും ലാളിക്കാനും ഇല്ലാതെ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ വീർപ്പുമുട്ടുന്ന യൗവ്വനം അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് മാസങ്ങളായി. അവൾ ക്വിൽറ്റ്‌ മടക്കി വെക്കാനായി കുനിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അത് കണ്ടത്. രണ്ടാനമ്മ അറിയാതെ ഒളിച്ചു കടത്തിയ വഴുതന കട്ടിലിൽ കിടന്നു ചിരിക്കുന്നു. തുടകൾക്കിടയിൽ എന്തോ ഒട്ടിപിടിക്കുന്നപോലെ. രാത്രി ഒഴുക്കിയ മദജലം ഉണങ്ങി പിടിച്ചതായിരുന്നു. വിവാഹ ശേഷം അറേബ്യൻ മരുഭൂമിയുടെ വാഗ്ദാനത്തിൽ മയങ്ങി ഷാഹിദ് പോയിട്ടു ആറു മാസത്തോളമായിരുന്നു. ആ വലിയ വീട്ടിനുള്ളിൽ ഉപ്പ രണ്ടാമത് കെട്ടിക്കൊണ്ടു വന്ന നഫീസായും അവരുടെ മകൾ ഫാത്തിമയും മാത്രമാണ് കൂട്ടിനുള്ളത്. കൂട്ടെന്നു പറയാൻ പേരിനു മാത്രമുള്ള രണ്ടു പേര്! നാല്പത്തിനടുപ്പിച്ചു പ്രായമുള്ള ഒരു മാദക തിടമ്പാണ്