Chapter Title : നവനീതസ്വപ്നങ്ങള്‍ [റീന]

മെല്ലെ അവന്റെ വായിലേക്ക് ഒഴുക്കിവിട്ടു.. അവന്‍ എന്റെ വായിലുള്ളതൊക്കെ അവന്റെ വായിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു, ഒരു മണിക്കോറോളം സമയമെടുത്താണ് ഞങ്ങളത് പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത്.. അവന്‍ കുറേ ചോറ് കഴിഞ്ഞതില്‍ എനിക്കെന്തോ സന്തോഷം തോന്നി, നെറ്റിയിലൊരു ഉമ്മ കൊടുത്തു

ഭാഗം 5 തീപൊരികള്‍ ഉണ്ടാകുന്നു

മാതൃത്തം എന്ന എന്റെ കടമകള്‍ ഏറ്റവും നന്നായും ആത്മാര്‍ത്ഥമായും ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞതിലുള്ള എന്റെ ചാരിദാത്രം എന്നെ വീര്‍പ്പുമുട്ടിച്ചു..

എങ്കിലും.. എങ്കിലും നവനീതിന്റെ വായില്‍ എന്റെ വായ് ചേര്‍ത്ത് ഒരുമണിക്കൂറോളം സമയം നിന്നത് എന്നില്‍ എന്തോ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടോ? അവന്‍ ഭക്ഷണം സ്വീകരിക്കാനായി ചുണ്ടുകള്‍ ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണുകളടക്കുന്നു, എന്റെ കണ്ടുകളും അടയുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇതില്‍ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും  അധിക സുഖം ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ? മാതൃത്തം എന്ന വികാരത്തിലുപരി.. ചില ചിന്തകള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ചെറുതായി വന്നുതുടങ്ങിയോ.. ഹേയ് ഇല്ല.. വെറുതേ ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചുകൂട്ടുന്നതാവും...

രാത്രിയായി രാത്രിയും ചോറും മട്ടനും കൊടുക്കാനായി ഞാന്‍ പോയി ഇപ്പോള്‍ പ്രമോദേട്ടനും അഭിദേവും ഉണ്ട് കൂടെ.. ഉച്ചക്കുകൊടുത്തപോലെ മെല്ലെ മെല്ലെയുള്ള വായിലേക്കുള്ള കൊടുപ്പ് ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല, ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് കൊടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു, അധികസമയം നവനീതിന്റെ വായുമായി ചേര്‍ന്നിരിക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.. പ്രമോദേട്ടനും അഭിദേവും അടുത്തുള്ളതാണോ പ്രശ്നം ? ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റൊന്നും അല്ലല്ലോ എങ്കിലും എന്തോ ഒരു വ്യഗ്രത എനിക്കുള്ളതായി തോന്നി.. ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി മുഖത്തൊളിപ്പിച്ച് അതിനെ മറക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു, പ്രമോദേട്ടന്റെ മുഖത്ത് ഒരു സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ.. അയാള്‍ മനസ്സില്‍ കള്ളമില്ലാത്ത ആളാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.. മറ്റൊരു തലത്തില്‍ അയാള്‍ കാര്യങ്ങളെ കാണില്ല.. അഭിമോന്റെ മുഖത്തോ.. ഒരു കൗതുകവും നാണവും പുഞ്ചിരിയും എവിടെയൊക്കെയോ ഞാന്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു.. എന്തായാലും ഞാന്‍ ഭക്ഷണവും കൊടുത്ത് കഴിച്ച് പാത്രം കഴുകാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.. അടുക്കളയില്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ പ്രമോദേട്ടന്‍ പിറകിലൂടെ വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു, കഴുത്തില്‍ ചുബിച്ചു എന്നിട്ട് തിരിച്ചുനിര്‍ത്തി ചുണ്ടുകളെ വായിലേക്കാക്കി ബ്രായും ട്രൗസറും ആയിരുന്നു എന്റെ വേഷം ഏട്ടന്റെ കൈ എന്റെ മുലയിലേക്ക് പോയി

ഞാന്‍ ഒന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി..

''എന്താ പ്രമോദേട്ടാ ഇത്?... മോന് സുഖം ആവും വരെ ഇതൊന്നും വേണ്ട ഇതെന്ന് നമ്മള്‍