Chapter Title : നവവധു 9 [JO]

യാന്ത്രികമായി ചേച്ചിയെ പിന്തുടർന്നു. കഞ്ഞിയും പയറുമായിരുന്നു അത്താഴം. കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി ഞാൻ എണീറ്റു.

ഞാൻ നേരെ വന്ന് റ്റീവിക്ക് മുന്നിലിരുന്നു. ഒരഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിയും മുന്നേ ചേച്ചിയും ഹാജർ.

നീയാ ടീവിയും ഓഫാക്കിയിട്ട് പോയിക്കിടന്നു ഉറങ്ങു ചെക്കാ ....

ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി. എന്നിട്ട് എണീറ്റ് ടീവി ഓഫാക്കി. ചേച്ചി എണീറ്റ് ആ മുറിയിൽത്തന്നെ ചെരിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഒരു കട്ടിൽ നിവർത്തിയിട്ടു. എന്നിട്ട് അകത്തുപോയി മടക്കി വെക്കാവുന്ന ഒരു ചെറിയ ബെഡും അതിന്റെ ഷീറ്റും തലയിണയും പുതപ്പുമൊക്കെയായി വന്നു. അത് നിവർത്തിയിട്ടു.

ആ നീ ഇതിൽ കിടന്നോട്ടോ..... പറഞ്ഞിട്ട് ചേച്ചി അടുത്ത മുറിയിൽ കയറി. വാതിലടച്ചു. ആ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ആകെമൊത്തം ഞാൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. അപ്പൊ കളി ഇല്ലേ????

ആക്കിയതായിരിക്കും. വെറുതെ കുറെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി.

എന്നാലും ഇനിയെങ്കിലും ചേച്ചി വരും എന്നോർത്ത് കുറേനേരം കൂടി ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കിയിട്ട് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. സാധാരണ കഥകളിൽ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആകുമ്പോൾ വരാറാണല്ലോ പതിവ്.

സമയം കുറെ കടന്നുപോയി. കുറെ കൊതുക് അല്ലാതെ ഒരു പട്ടിക്കുറുക്കനും ആ വഴി വന്നില്ല. ഊമ്പിയെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ കയറിക്കിടന്നു. ഉറക്കം വരുന്നില്ല. വീട്ടിൽ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ ചേച്ചിയെ വിളിച് കമ്പിയും പറഞ്ഞു ഒരെണ്ണം വിട്ടിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ പട്ടിയോട്ട് പുല്ലു തിന്നുകയുമില്ല പശുവിനെകൊണ്ടൊട്ടുകമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് തീറ്റിക്കുകയുമില്ല എന്നു പറഞ്ഞപോലെയായി. കുറേനേരം കൂടി ഞാൻ ശ്രമിച്ചുനോക്കി. ഉറക്കം വരുന്നില്ല. സ്ഥലം മാറി കിടക്കുന്നത് കൊണ്ടാവാം. അതിന്റെ കൂടെ കുറെ മൈരു കൊതുകുകൾ താരാട്ടും പാടിക്കൊണ്ടു ചുറ്റും. കുറേയെണ്ണതിനെ തല്ലിക്കൊന്നപ്പോ ബാക്കിയുള്ളവ അതിലും ഒച്ചത്തിലായി. ഒരുമാതിരി ഒപ്പീസ് ചൊല്ലുംപോലെ.

ജോക്കുട്ടാ....ഒരു വിളി കേട്ടപോലെ.... ഞാൻ ചെവിയോർത്തു. അല്ലെങ്കിലും ആവിശ്യക്കാരന് ഔചിത്യം വേണമല്ലോ.

ജോക്കുട്ടാ....നീ ഒറങ്ങിയോ????

ഇല്ല.....

കൊതുകു കടിക്കുന്നുണ്ടോടാ????

കുറേശ്ശേ....

എന്നാല് എണീറ്റ് ഇങ്ങോട്ട് പോരെ. ഇവിടെ കൊതുകുവല ഉണ്ട്.

കേൾക്കാൻ കാത്തിരുന്ന വാക്കുകൾ ആയിരുന്നിട്ടും ഞാൻ എണീറ്റില്ല. എന്തോ എണീക്കാൻ തോന്നിയില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

ദേ ചെറുക്കാ വരുന്നുണ്ടോ ഇങ്ങോട്ട്???? എന്നെ കാണാതായപ്പോ ചേച്ചി വീണ്ടും വിളിച്ചു.

"കൊതുകുകടി"