Chapter Title : നവവത്സര പാഠങ്ങള് [Smitha]
"സമാധാനം കളയുന്ന ഒരു കാര്യോം ഞാന് ചെയ്യത്തില്ല...മനുഷ്യനെകൊല്ലുന്നതും റേപ്പ് ചെയ്യുന്നതും..എന്തിനാ അതൊക്കെ വായിച്ച് സമാധാനം കളയുന്നെ?" "ഓഹോ! എന്നാ എന്റെ സമാധാനത്തിന്റെ വെള്ളരിപ്പ്രാവ് ഒന്ന് കേള്ക്ക്. ഇന്സെസ്റ്റ് എന്ന സാധനം മിക്കവാറും എല്ലാടത്തും ഒണ്ട്. അറ്റ്ലീസ്റ്റ് ഇന് തിയറി..." അവന് ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവളെ നോക്കി. "നിനക്ക് എന്നെ കണ്ടിട്ട് സെക്സ് ഫീല് ചെയ്യുന്നില്ലേ? എന്റെ മൊലേം തൊടേം ഒക്കെ കണ്ടിട്ട്?" അവന് ഒരു നിമിഷം അദ്ഭുതപ്പെട്ടു. "അത് ചേച്ചി..ഞാന് ....!" "നേരെ നോക്കി പറയെടാ...മൊഖത്ത് നോക്കി. ടോപ്പിനാത്ത് ആണേലും എന്റെ മൊലേല് അല്ലേ നിന്റെ കണ്ണ്? എത്ര പ്രാശവാ എന്റെ തൊടേലേക്ക് നോക്കി നീ വെള്ളം എറക്കീത്!" "ചേച്ചി അത്..മനസ്സില് അങ്ങനെ തോന്നി എന്ന് വെച്ച് ..മാത്രവല്ല ചേച്ചി എന്ത് സുന്ദരിയാ...അന്നേരം നോക്കില്ലേ...?" അവന് അവസാനം പറഞ്ഞ വാക്കുകള് കേട്ട് അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളില് നക്ഷത്ര ശോഭ പരന്നു. അധരം നനച്ച് അവള് അവനെ നോക്കി. "എന്റെ ചേച്ചീ..." അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആഹ്ലാദത്തോടെ അവന് പറഞ്ഞു. "എന്ത് സുന്ദരിയാ ഇപ്പം ചേച്ചിയെ കാണാന്! ഒരിടത്തും ഞാന് കണ്ടിട്ടില്ല ഇത്രേം സൌന്ദര്യവൊള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ..ഇങ്ങനെ നാണിക്കുമ്പം ...എന്റെ ഈശോയേ...!!" "സത്യാണോ?" അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവള് കാതരമായ ശബ്ദത്തില്, ശബ്ദം കുറച്ച് ചോദിച്ചു. "പിന്നില്ലേ...എന്താ സംശയം...ചേച്ചിക്കറിയില്ലേ അത്? ആരും ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ അത്?" അവളുടെ മുഖം അവന്റെ മുഖത്തോട് അല്പ്പം കൂടിയടുത്തു. "പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..." വീണ്ടും മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തില് അവള് പറഞ്ഞു. "കുറെ ബോയ്സ് കുറെ ഗേള്സ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...എല്ലാരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്," "കണ്ടോ! ഇപ്പം എങ്ങനെ ഒണ്ട്?" "പക്ഷെ..." അവളുടെ മുഖം അല്പ്പംകൂടി അവനിലേക്ക് അടുത്ത് വന്നു. അവളുടെ ദേഹത്തിലെ അവാച്യമായ മാദകഗന്ധം അവന്റെ മൂക്കിലേക്കടിച്ചുകയറി. തന്റെ ദേഹവും ഉതിര്ന്നുലയുന്നതുപോലെ അവനു തോന്നി. "പക്ഷെ...?" അവന് ചോദിച്ചു. "പക്ഷെ നീ ..നീ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ...?" "ചേച്ചീ! ഞാന്...ഞാന് പറയുന്നതെന്തിനാ...ഞാന്...?" "ഞാന് ഏറ്റവും കൂടുതല് സ്നേഹിക്കുന്നത് നിന്നെയല്ലേ മുത്തേ? മമ്മിയേക്കാളും പപ്പയേക്കാളും ആരെക്കാളും എനിക്ക് നീയല്ലേ വലുത് ....?ഞാന് കണ്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും സുന്ദരന് നീയല്ലേ? നിന്നെയല്ലേ ചേച്ചി...ആ നീ ഇതുവരെ
💬 Comments
View all comments