Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 1 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

അനുഭവപ്പെട്ടു. ചുണ്ടിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ കണ്ണട ക്രമീകരിച്ചു. "എനിക്കറിയാം".

ആ അഭിനന്ദനത്തെ ആത്മാർത്ഥമെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് നവ്യ പുഞ്ചിരിച്ചു. "നിങ്ങളെല്ലാവരും ഒരുപാട്‌ സ്നേഹം ഉള്ളവർ ആണ്‌, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യം ആയി ആണ്‌ ഇത്രയും എല്ലാം സന്തോഷിക്കുന്നത്".

ഒടുവിൽ മാത്യൂ അവളിൽ നിന്ന് തീക്ഷ്ണമായ തന്റെ നോട്ടം തിരിക്കുകയും രാഹുലിനെ നേരിട്ട് നോക്കുകയും ചെയ്തു. പതിയെ പതിയെ അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അതൊരു സൌഹാർദ്ദപരമായ ചിരിയായിരുന്നില്ല. നിഗൂഢതയുടെ ഒരു രൂപമായിരുന്നു അത്. "അവൾക്കറിയില്ല, അല്ലേ?" അയാൾ ചോദിച്ചു,

അയാള്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി മൂന്ന് പേർക്ക് മാത്രമേ കേൾക്കാൻ കഴിയുന്ന രീതിയില്‍. "അവൾക്ക് അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തെ കുറിച്ചോ, അത് മറ്റുള്ളവരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന വികാരത്തെ കുറിച്ചോ ഒരു ധാരണയുമില്ല അല്ലെ അവൾക്ക്". ആ ചോദ്യം എന്ത് കൊണ്ടോ രാഹുലിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥത സൃഷ്ടിച്ചു. എന്താണ്‌ മാത്യു അങ്കിൾ ഉദേശിച്ചത്?

കാറ്റ് ശക്തമായി വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നഗരത്തിന്റെ വിദൂരമായ ശബ്ദവും രാഹുലിൻറെ ഹൃദയത്തിൻറെ ഭ്രാന്തമായ, പെട്ടെന്നുള്ള സ്പന്ദനവും മാത്രമായിരുന്നു ശബ്ദം. മാത്യുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തോമസിന്റെ ആര്‍ത്തി പൂണ്ട നോട്ടത്തിലേക്കും തുടർന്ന് ഭാര്യയുടെ ആനന്ദപൂർണ്ണമായ നിഷ്കളങ്കമായ, മനോഹരമായ മുഖത്തിലേക്കും അവൻ നോക്കി.

മാത്യു വീണ്ടും നവ്യയെ നോക്കി പറഞ്ഞു, "മോള് എന്താ ചീട്ട് കളിക്കാൻ കൂടാതെ മാറി ഇരിക്കുന്നത്?" നവ്യ പറഞ്ഞു, "ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ചീട്ട് കളിച്ചിട്ടില്ല, അത് കൊണ്ട്‌ എനിക്ക് അറിയാത്ത കാര്യം ആണ്‌ ഇത്." മാത്യു പറഞ്ഞു, "അതിപ്പോ, തുടക്കത്തിൽ ഡോക്ടറിനും കളിക്കാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു, ഞങ്ങൾ തന്നെ അല്ലെ പഠിപ്പിച്ചത്, വേണമെങ്കില്‍ മോളെയും നന്നായിട്ട് കളിക്കാൻ ഞങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാം, മോള് നല്ലോരു കളിക്കാരി ആക്കി ഞങ്ങൾ വാര്‍ത്ത് എടുക്കാം" അതിലെ ദ്വയാര്‍ത്ഥം മനസ്സിലാകാതെ ചിരിച്ച് കൊണ്ട്‌ നവ്യ ചോദിച്ചു "വാര്‍ത്ത് എടുക്കാൻ ഞാൻ എന്താ വീട് വല്ലതും ആണോ?" എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.

മാത്യു വീണ്ടും പറഞ്ഞു, "വാ, ഇവിടെ ഇരിക്കൂ, ഞാൻ പഠിപ്പിച്ച് തരാം." അവൾ സംശയ ഭാവത്തോടെ രാഹുലിനെ നോക്കി, അവന്‍ അവള്‍ക്ക് മൗനാനുവാദം നല്‍കി. നവ്യ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു ഒരു