0%

Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 10 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

മോളൂ.. I love you baby. I will never let you go.."

നവ്യ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

നവ്യ:"കുട്ടൂസെ? കുട്ടൂസ് എപ്പോൾ വന്നു?"

രാഹുൽ അവളെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ച് കൊണ്ട്‌ അവളുടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു "കുറച്ച് നേരമായി. നീ നല്ല ഉറക്കമായത് കൊണ്ട്‌ ശല്യപ്പെടുത്തേണ്ട എന്ന് കരുതി ഇവിടെ കിടന്നു".

നവ്യ:"കുട്ടൂസ് കഴിച്ചോ?"

രാഹുൽ:"ആഹ്.. കഴിച്ചു. നീ എഴുന്നേറ്റിട്ട് നിനക്ക് ഉള്ളത് ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യാം എന്ന് കരുതി".

നവ്യ അപ്പോഴാണ് താൻ എന്ത് കൊണ്ടാണ്‌ കഴിക്കാൻ പോകാതെ ഇരുന്നത് എന്ന് ഒർക്കുന്നത്. അവളുടെ മുഖം വാടി.

നവ്യ:"എനിക്ക് വേണ്ട. തീരെ വിശപ്പില്ല". പക്ഷെ അവളുടെ വയറിൽ നിന്ന് ഒരു മുരൾച്ച കേട്ട് രാഹുൽ ചിരിച്ചു.

രാഹുൽ:"നിനക്ക് നന്നായിട്ട് വിശക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം മോളൂ. വാ നമുക്ക് പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം".

നവ്യ:"ഇല്ല. എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട".

രാഹുൽ:"വാശി പിടിക്കല്ലേ മോളൂ. പറയുന്നത് കേള്‍ക്കൂ".

നവ്യ:"കുട്ടൂസിന് വാശി പിടിക്കാം, എനിക്ക് പാടില്ലേ?".

നവ്യ പിണങ്ങി തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു.

രാഹുൽ:"sorry മോളൂ. രാവിലെ എനിക്ക് എന്തോ പെട്ടെന്ന് ഒരു ദേഷ്യം വന്നു. അത് കൊണ്ടാ ഞാൻ അങ്ങനെ പെരുമാറിയത്. Sorry"

നവ്യ:"എന്തിനാ കുട്ടൂസിന് ദേഷ്യം വന്നത് എന്ന് എങ്കിലും പറയാമോ?".

രാഹുലും അല്പം ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു "നിനക്ക് അറിയില്ലേ എന്തിനായിരിക്കും എന്ന്?"

നവ്യ:"ഞാൻ അങ്കിൾമാരുടെ മുറിയില്‍ പോയത് കൊണ്ടാണോ? പക്ഷെ നീ തന്നെ അല്ലെ എന്നോട് അങ്കിൾമാരുടെ കൂടെ അങ്ങനെ എല്ലാം ചെയ്യാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചത്?".

രാഹുൽ:"അത് ഞാൻ കൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ അല്ലെ? അല്ലാതെ എന്നെ

💬 Comments

View all comments