Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 10 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

ആവാന്‍ നോക്ക്".

നവ്യ അവന്റെ തലമുടിയിൽ തലോടി കൊണ്ട്‌ വീണ്ടും ചോദിച്ചു "എന്താ കുട്ടൂസെ, എന്താ... " പറഞ്ഞ്‌ മുഴുമിപ്പിക്കാൻ പോലും അനുവദിക്കാതെ രാഹുൽ അവളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു "നിന്നോട് അല്ലേടി ഞാൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല എന്ന്. നീ പോയി നിന്റെ കാര്യം നോക്ക്".

രാഹുലിന്റെ പെട്ടെന്ന് ഉള്ള പെരുമാറ്റവും ദേഷ്യവും കണ്ട് അവൾ പേടിച്ച് പോയി. അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് സന്തോഷം മറഞ്ഞ് കണ്ണുകൾ നിറയാന്‍ തുടങ്ങി. അവൾ ഭയന്ന് പുറകോട്ട് മാറി. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളും ആയി അവൾ ബാത്രൂമിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് കയറി.

കുറച്ച് നേരമായിട്ടും അവളെ കാണാതെ രാഹുൽ എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് ബാത്രൂമിന്റെ വാതിലിൽ ചെവി ചേര്‍ത്തു. ഉള്ളില്‍ ഷവറിൽ നിന്ന് വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം ഒപ്പം നവ്യയുടെ അടക്കി പിടിച്ചുള്ള എങ്ങലുകളും കേൾക്കാം. രാഹുലിന്റെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞെങ്കിലും അവന്‍ ഗൗരവം വിടാതെ പറഞ്ഞു "പെട്ടെന്ന് ഒരുങ്ങി വാ. അങ്കിൾമാർ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വരും".

നവ്യ ഏങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു "എ... എനിക്ക്.. ഒ.. ഒ.. ഒന്നും വേണ്ട.. നിങ്ങൾ ക... കഴിച്ചോളൂ".

രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു "നിനക്ക് തോന്നുമ്പോള്‍ വന്ന് കഴിക്കാൻ ഇത് നിന്റെ തറവാട് ഒന്നുമല്ല. ഇപ്പോൾ ചെന്നാൽ മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും കിട്ടൂ".

നവ്യ:"എ... എനിക്ക് വിശക്കുന്നില്ല. നിങ്ങൾ കഴിച്ചോളൂ".

രാഹുൽ ദേഷ്യത്തോടെ"ഓ ഞാൻ മറന്നു രാവിലെ തന്നെ നിന്റെ വയറ്‌ നിറയെ അങ്കിൾമാർ പാല് ഒഴിച്ച് തന്നിരുന്നല്ലോ അല്ലേ. അപ്പോൾ പിന്നെ ഉടനെ ഒന്നും വിശക്കില്ല. ഞാൻ പോയി കഴിച്ചിട്ട് വരാം".

അവളുടെ മറുപടിക്ക് കാത്തു നില്‍ക്കാതെ രാഹുൽ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. രാഹുലിന്റെ ദേഷ്യത്തോടെ ഉള്ള വാക്കുകൾ കേട്ട് അവളുടെ കരച്ചില്‍ വീണ്ടും ശക്തമായി. പക്ഷെ അത് കാണാനോ കേൾക്കാനോ ആരും ഉണ്ടായില്ല എന്ന് മാത്രം. അവൾ ആ

ഷവറിന്റെ അടിയില്‍ ഇരുന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു തളർന്ന് കിടന്ന് കരഞ്ഞു.

✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️

കഴിക്കാൻ ആയി ചെന്നപ്പോൾ അങ്കിൾമാർ നവ്യയെ തിരക്കിയെങ്കിലും രാഹുൽ പറഞ്ഞു 'അവള്‍ക്ക് വിശക്കുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ കിടക്കുകയാണ്' എന്ന്.