Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 11 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

നവ്യ വീണ്ടും അവനെ തട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളി രാഹുല് കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

രാഹുല്:"എന്താടീ? എന്ത് പറ്റീ? നീ ഓക്കെ അല്ലെ?"

നവ്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം അവന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി അവന് കണ്ടു.

രാഹുല്:"എന്താടീ ഒരു പ്രത്യേക ഭാവം ഉണ്ടല്ലോ നിനക്ക്? എന്തിനാ എന്നെ വിളിച്ചത്?"

നവ്യ അല്പം നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു "ആറ് മണി ആവാറായി".

രാഹുല് നെറ്റി ചുളിച്ചു കാര്യം മനസ്സിലാവാതെ.

നവ്യ തുടർന്നു "അങ്കിൾമാരെ ആറ് മണിക്ക് വിളിച്ച് എഴുന്നേല്പിക്കണം എന്നാണ് അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞത്".

അവളുടെ നാണത്തിന്റെ കാരണം രാഹുലിന് മനസ്സിലായി. രാഹുല് അവളെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.

രാഹുല് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു "ഈ ഉടുപ്പ് തന്നെ ഇട്ട് ചെന്ന് അവരെ വിളിച്ച് എഴുന്നേല്പിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും അല്ലെ?"

നവ്യയും ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ശരീരം ഒന്ന് തിരിച്ച് കാണിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു "എന്താ കൊള്ളില്ലേ?"

രാഹുല്:"അല്പം കൂടുതൽ കൊള്ളും എന്നേ ഉള്ളു. പിന്നെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചാൽ ഇപ്പൊ എന്ത് ഇട്ടാലും അധിക നേരം അത് നിന്റെ ദേഹത്ത് ഉണ്ടാവില്ല, പിന്നെ എന്താ ഇപ്പൊ കുഴപ്പം അല്ലെ?"

രാഹുല് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ ചുണ്ടില് ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "നിനക്ക് കാണണ്ടേ?"

രാഹുല് ആവേശത്തോടെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് വായിൽ എടുത്ത് ചപ്പി വലിച്ചു. നവ്യ അവനെ സ്നേഹത്തോടെ തള്ളി മാറ്റിയിട്ട് പറഞ്ഞു "പോയി പല്ല് തേക്കടാ കള്ളാ".

രാഹുല് മെല്ലെ അവളെ വിട്ട്