Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 11 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

കുണ്ണയും ആട്ടി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട രോഹിണിക്ക് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.

തന്റെ അവസ്ഥയുടെ പൂര്ണ്ണത അവള്ക്ക് അപ്പോഴാണ് ശരിക്കും ബോധ്യമായത്. അവൾ ഭയത്തോടെ അവരെ നോക്കി അനങ്ങാതെ നിന്നു.

മാത്യു:"കമോൺ, ഇനി നിന്റെ ഊഴം".

അവള്ക്ക് അനങ്ങാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. രണ്ട് ദിവസം മാത്രം പരിചയമുള്ള രണ്ട് പേരുടെ മുമ്പിൽ തന്റെ മാനവും അഭിമാനവും എല്ലാം സ്വയം കാഴ്ച്ച വെക്കാൻ അവൾ മടിച്ചു.

അവർ തന്നെ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഊരി കളഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. സ്വയം വിവസ്ത്രയാകാൻ ആകാൻ കഴിയാതെ അവൾ കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്ന് പോയി.

ഒടുവിൽ അവൾ വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു "സാർ, കുറച്ച് നേരം നിങ്ങള്ക്ക് ഒന്ന് കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കാമോ?".

തോമസ്:"sorry മോളെ, നിന്റെ അവസ്ഥ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യമാണ് ഇത്. അതുകൊണ്ട് ഒരല്പ്പം പോലും മിസ്സ് ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല".

ഒടുവിൽ തന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണ്സിലേക്ക് ഉയർന്നു. ആദ്യത്തെ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ ഊരി കഴിഞ്ഞ് അവൾ ഒരിക്കൽ കൂടെ അവരെ ദയനീയം ആയി നോക്കി.

എന്നാൽ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമം അല്ലാതെ ദയയുടെ കണിക പോലും അവൾ കണ്ടില്ല. അവരുടെ കണ്ണിലെ കത്തുന്ന കാമം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ അവൾ വീണ്ടും തല താഴ്ത്തി.

ഒരു ദീര്ഘ നിശ്വാസം എടുത്ത് വിട്ട് എവിടെന്നോ കിട്ടിയ ഒരു കരുത്തിൽ അവൾ വേഗം തന്നെ ബാക്കി ഉള്ള ബട്ടണുകൾ ഊരി, എന്നിട്ട് ഷർട്ട് കൈകൾ വഴി