Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 13 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

അക്ബറിനെ നോക്കി അയാളുടെ മുഖത്ത് ക്രൂരമായ ആ പുഞ്ചിരി വീണ്ടും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ ദയനീയ ഭാവം അക്ബറിനെ വല്ലാതെ ഉന്മാദപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നവ്യ:"ഞാൻ... എന്റെ... സാരി തരുമോ?"

അക്ബർ ചിരിച്ചു "നിന്നെ പോലത്തെ തെരുവ് വേശ്യ എപ്പോൾ ഉടുപ്പ് ഇടണം എന്നും, എപ്പോ ഊരണം എന്നും എല്ലാം ഞാനാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്".

കൈ കെട്ടിയിരുന്നതിന്നാല്‍ പുതപ്പ് എടുക്കാൻ അവള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ നവ്യ അവിടെ കിടന്ന പുതപ്പ് കാല് കൊണ്ട്‌ പതുക്കെ നിരക്കി എടുത്ത് തന്റെ ശരീരം പറ്റുന്ന പോലെ മറച്ചു.

അക്ബർ:"ഞാൻ അഞ്ച് വരെ എണ്ണും അതിനുള്ളില് ആ പുതപ്പ് അവിടെ മാറ്റി ഇട്ടില്ലെങ്കിൽ, അനുസരണ ശീലം ഇല്ലാത്ത വെടികള്‍ക്ക് എന്താ സംഭവിക്കുക എന്ന് നീ അറിയും".

അയാളുടെ വാക്കിലെ ക്രൂരത തിരിച്ചറിഞ്ഞ നവ്യ പേടിയോടെ പുതപ്പ് കാല് കൊണ്ട്‌ തട്ടി മാറ്റി.

പൂർണ്ണ നഗ്നയായി താൻ വെറുക്കുന്ന ഒരാളുടെ മുമ്പിൽ നിസ്സഹായയായി ഇരുന്ന് കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയുടെ ഭീകരത അവൾ അറിഞ്ഞു. അപമാനം കൊണ്ട്‌ തന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞ് പോകുന്നത് പോലെ അവള്‍ക്ക് തോന്നി.

അക്ബർ ക്രൂരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്‌ അവളുടെ അവസ്ഥ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട്‌ അവിടെ ഇരുന്ന് പുക വലിച്ച് വിട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അക്ബർ:"നീ ഇത് വരെ കണ്ട മണകുണാഞ്ചൻ ആണുങ്ങളെ പോലെയല്ല ഞാൻ. നിന്നെ പോലെയുള്ള വെടികളെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ആണുങ്ങൾക്ക് സുഖിക്കാന്‍ ആണ്‌ പെണ്ണുങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. കലകത്തി വെക്കടീ ഹറാം പിറന്നവളേ(പെട്ടെന്ന് അക്ബർ ആക്രോശിച്ചു)".

ക്രൂരമായ വാക്കുകളുടെ ഇടയില്‍ പെട്ടെന്ന് ഒച്ച ഇട്ടപ്പോൾ