Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 2 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

അവൾ ഒരു പക്ഷെ തന്നെ വെറുക്കുന്നുണ്ടാകും, രാഹുൽ ചിന്തിച്ചു. അവളോട് ഇത്ര വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടും, തന്റെ ഉറക്കം ശല്യപ്പെടുത്തുതിരിക്കാൻ കരച്ചില്‍ അടക്കാൻ അവൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് അവനിപ്പോൾ നന്നായി കാണാം. കുറ്റബോധവും, ദേഷ്യവും(അവനോട് തന്നെയും, എന്നാൽ അല്പം അവളോടും) കാരണം അവളെ തൊടാതെ നിന്ന രാഹുൽ ഒടുവിൽ അവളോട് ഉള്ള അകമഴിഞ്ഞ സ്നേഹത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ബാക്കി എല്ലാ ചിന്തകളും അലിഞ്ഞ് പോയി.

അവന്‍ അവളോട് ചേര്‍ന്ന് ഇരുന്ന് അവളെ പുറകില്‍ നിന്ന് കെട്ടി പിടിച്ചു. അവൾ ഞെട്ടിയെങ്കിലും ആ കൈകൾ അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട രാഹുലിന്റെ ആണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അവൾ ശാന്തമായി. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണില്‍ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന നീരൊഴുക്ക് കൂടിയതാല്ലാതെ തെല്ലും കുറഞ്ഞില്ല. രണ്ട് പേരും ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുറെ നേരം അങ്ങനെ തന്നെ കെട്ടി പിടിച്ച് ഇരുന്നു.

അല്പ സമയത്തിന് ശേഷം ചെറിയ തേങ്ങലോടെ നവ്യ ചോദിച്ചു "രാഹുൽ എന്നെ ഇപ്പൊ വെറുക്കുന്നുണ്ടാകും അല്ലെ."

രാഹുൽ:(ഒരു ചെറിയ ഞെട്ടലോടെ) "നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത് നവ്യ, എനിക്ക് നിന്നോട് തെല്ലും ദേഷ്യവും ഇല്ല വെറുപ്പും ഇല്ല, അകമഴിഞ്ഞ സ്നേഹം മാത്രമേ ഉള്ളു. ഞാൻ നിന്നോട് അല്ലെ തെറ്റ് ചെയതത്, എന്നെ നീ വെറുക്കുന്നുണ്ടാകും എന്ന് വിചാരിച്ചാണ് നിന്നോട് സംസാരിക്കാൻ പോലും ദൈര്യം ഇല്ലാതെ ഞാൻ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നത്."

നവ്യ:"ഇല്ല രാഹുൽ, എനിക്ക് രാഹുലിനെ ഒരിക്കലും വറുക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ രാഹുൽ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ ഞാൻ മാത്യു അങ്കിളിനെ ഉമ്മ നല്‍കിയത്, രാഹുൽ പറഞ്ഞിട്ട് അല്ലല്ലോ ഞാൻ അങ്കിളിന് കാലുകൾ അകത്തി പുറകോട്ട് ചാഞ്ഞ് ഇരുന്ന് കൊടുത്തത്."

അത് പറയുമ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ പുറകില്‍ അവന്റെ കുണ്ണ ബലം വെച്ച് കുത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

രാഹുൽ:"നവ്യ അതിൽ ഒന്നും ഒരു തെറ്റും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല. മാത്യു അങ്കിൾ നിന്റെ ദേഹത്ത് തൊട്ടത് മുതൽ നീ എന്റെ അനുവാദത്തിന് വേണ്ടി എന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. പുള്ളിയുടെ കൈ ഓരോ തവണ അതിര് കടന്നപ്പോളും നീ എന്നെ നോക്കി എന്റെ അനുവാദം ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്റെ അനുവാദത്തോടെ കൂടെ മാത്രമേ നീ പുള്ളി തന്ന സുഖത്തില്‍