Chapter Title : നായരുടെ മകളും മരുമകളും [Spulber]

“ആ പെണ്ണിനിതെന്ന് പറ്റി ഏട്ടാ… വല്ല വയറ് വേദനയുമാണോ… ?”..

“ആവോ… നീയാ മുണ്ടെടുത്തേ…ഞാനൊന്ന് പോയി നോക്കട്ടെ… “..

“ ഞാനും വരാം… “..

രണ്ടാളും ഡ്രസ് ധരിച്ച് വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.. പ്രവീണയുടെ മുറി വാതിൽ തുറന്നിരിക്കുന്നതാണവർ കണ്ടത്.. മുറിയിൽ വെളിച്ചവുമുണ്ട്..അകത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അവിടെ അഛനെക്കണ്ട് നിമ്മിയൊന്ന് പരുങ്ങി..

“എന്താ അഛാ… എന്തിനാ ഇവൾ കരഞ്ഞത്… ?”..

അകത്തേക്ക് കയറിച്ചെന്ന് സുദേവൻ ചോദിച്ചു..

“ അറിയില്ലെടാ… ഇവളുടെ കരച്ചിൽ കേട്ട് വന്നതാ ഞാൻ… മോളേ… എന്താടീ… എന്തിനാ നീ കരഞ്ഞത്… ?”..

കഴുത്ത് വരെ പുതപ്പിട്ട് മൂടിക്കിടക്കുന്ന പ്രവീണയോട് നായർ ചോദിച്ചു..

“ഭയങ്കര വയറ് വേദന അഛാ…”..

പുളഞ്ഞ് കൊണ്ട് പ്രവീണ പറഞ്ഞു.. നിമ്മി സംശയത്തോടെ അമ്മായഛനേയും നാത്തൂനെയും മാറി മാറി നോക്കി..അതോടെ അവളുടെ സംശയം കൂടി.. അഛൻ നന്നായി വിയർത്തിട്ടുണ്ട്.. പ്രവീണയുടെ മുഖമൊക്കെ തുടുത്തിട്ടുണ്ട്..

“അഛാ… ഞാൻ വണ്ടിയെടുക്കാം… നമുക്ക് ഡോക്ടറെയൊന്ന് കാണിക്കാം…”..

പരിഭ്രമത്തോടെ സുദേവൻ പറഞ്ഞു..

“ വേണ്ടെടാ… ഇത് കഴിച്ചതെന്തോ വയറ്റിൽ പിടിക്കാഞ്ഞിട്ടാ… അതിപ്പം മാറിക്കോളും…”..

നായർ നിസാരമായി പറഞ്ഞു..

“സാരമില്ലേട്ടാ… ഇപ്പോ കുറവുണ്ട്…”..

പ്രവീണയും പറഞ്ഞു..

“രണ്ടാളും ഒന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിക്കേ… ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ…”..

നിമ്മി പറഞ്ഞത് കേട്ട് നായരും, സുദേവനും പുറത്തിറങ്ങി.. നിമ്മി വാതിൽ ചാരി പ്രവീണയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു…

“എവിടെയാടീ നിനക്ക് വേദന… ?”..

“അത്..ഏട്ടത്തീ… വയറിന്… “..

“അഛനെപ്പഴാ ഈ മുറിയിൽ വന്നത്…?”..

“ അത്… ഞാൻ… കരഞ്ഞപ്പോ…”..

നിമ്മി, പ്രവീണയെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.. പിന്നെ കഴുത്ത് വരെ അവൾ മൂടിയ പുതപ്പ് ഒറ്റ വലി… ഉടയാത്ത രണ്ട് പച്ചമുലകളാണ് നിമ്മി ആദ്യം കണ്ടത്..

“ഒന്നുമുടുക്കാതെയാണോടീ നീ കിടക്കുന്നത്… ?”..

പ്രവീണ പേടിയോടെ നിമ്മിയെ നോക്കി..

“സത്യം പറ… അഛൻ ഈ മുറിയിലല്ലായിരുന്നോ ഇത് വരെ… ?”..

പ്രവീണ പതിയെ തലയാട്ടി.. നിമ്മിയുടെ