Chapter Title : നീ ഉണർന്നൊഴുകുമോ..? 2 [സ്പൾബർ]

അവന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നുയർന്ന് അരക്കെട്ടിൽ അമർന്നിരുന്നു..
പിന്നെ തകർപ്പൻ നാല് തേങ്ങാ പൊതി..

പൂറിന്റെ അങ്ങേ തലക്കൽ കുണ്ണ കുത്തി നിർത്തി അവന്റെ കണ്ണിലേക്കവൾ നോക്കി..

“ നിനക്ക് മനസിലായില്ലേ…?.
ഇത്ര നേരമായിട്ടും നിനക്ക് മനസിലായില്ലേടാ എന്റെ പ്രശ്നം..?
ങേ… ?.മനസിലായില്ലേ…?”

കുണ്ണ പൂറ്റിനുള്ളിലാക്കി അവന്റെ അരക്കെട്ടിലിരിക്കുന്ന ജയ, അവന്റെ രണ്ട് കയ്യും പിടിച്ച് തന്റെ മുലയിൽ വെച്ചു…

“ഇത് തന്നെയാടാ എന്റെ പ്രശ്നം…
ഇത് കിട്ടാത്തതാ എന്റെ പ്രശ്നം…
ആ… ആ… ആ…ഹ്…”

ജയ ചീറിക്കൊണ്ട് പൊതിക്കാൻ തുടങ്ങി..
കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ വേഗതയിലാണവൾ കയറ്റിയിറക്കുന്നത്..
ഇറുകിക്കിടന്നിരുന്ന അവളുടെ പൂറിപ്പോ പിളർന്നയഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..
പതഞ്ഞൊഴുകുന്ന മദജലത്തിലൂടെ അവൾ ശബ്ദം കേൾപ്പിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ ആഞ്ഞുപൊതിച്ചു..

തുളളിത്തുളുമ്പുന്ന മുലകളിൽ അമർത്തി ഞെക്കിക്കൊണ്ട് ഉമ്മർ മുകളിലേക്കുമടിച്ചു..

“ അതെന്താ ചേച്ചീ…. ചേച്ചിയെന്താ രാമേട്ടന് കൊടുക്കാതിരുന്നത്..?.
ചേച്ചിക്കിഷ്ടമല്ലായിന്നോ രാമേട്ടനെ…….?”

വീണ്ടും വീണ്ടും അടിവയറ്റിൽ നിന്ന് ഉരുണ്ടു വരുന്ന സുഖ ബോംബുകൾ ഉമ്മറിന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് പൊട്ടിക്കുകയാണ് ജയ..
അവൾ അടി നിർത്തുന്നേയില്ല…
ശക്തമായാണവൾ കുണ്ണയിലേക്കിരിക്കുന്നത്..

ഇന്നീ പൂറ് പൊളിഞ്ഞ് പോയാലും അവൾക്ക് സന്തോഷമാണ്..

“ വേണ്ട… ഇനിയൊന്നും നീ ചോദിക്കണ്ട… ഒന്നും…
നിനക്കെല്ലാം മനസിയില്ലേ… ഇല്ലേ..?.
ഇത്… ഇത്…
സ് ഹാ…. ഹാ… ഹാ… ഹാ…”

ജയ ആർത്ത് കൂവിക്കൊണ്ട് മദജലം ചീറ്റിപ്പാർന്നു…

കിതപ്പോടെ അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു..

കൊഴുത്ത പുറത്ത് തലോടിക്കൊണ്ട് ഉമ്മർ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു..ഇണക്കമുള്ള പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ജയ അവന്റെ ദേഹത്ത് പറ്റിക്കിടന്നു..

വെറും നിലത്ത് ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന രാമേട്ടൻ എല്ലാം കേട്ടു..
ജയയുടെ പ്രശ്നവും അതിനുള്ള പരിഹാരവും അയാൾക്ക് മനസിലായി..

ജയ തകർത്താടാൻ കൊതിക്കുകയാണെന്നും അയാൾക്ക് മനസിലായിരുന്നു..
താനതിനൊരു തടസമാകാൻ പാടില്ല,
ഒരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാതെ അവൾ ആർത്തുല്ലസിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി അയാൾ മനപ്പൂർവം ഫിറ്റായത്പോലെ അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു..

അവളുടെ സ്വഭാവം ക്രൂരമായതിന് താനൊരാൾ മാത്രമാണ് ഉത്തരവാദി എന്നയാൾ മനസിലാക്കി..

പക്ഷേ, ഇനി ഒരിക്കലും അവൾ പഴയ സ്വാഭാവത്തിലേക്ക് പോകില്ല എന്നൊരു പ്രതീക്ഷ അയാൾക്കുണ്ടായി..
തനിക്ക് സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാമെന്നും..

തനിക്കൊന്നും വേണ്ട…
ഇത്രയും കാലം ജീവിച്ച പോലെത്തന്നെ ജീവിച്ചോളാം..
പക്ഷേ, ഇനിയെങ്കിലും സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കണം..