Chapter Title : നീലാംബരി 6 [കുഞ്ഞൻ]

നോക്കി 2 മണി... അവൻ മുറിക്ക് പുറത്തിങ്ങി... "നീ ഉറങ്ങിക്കോ... കാലത്ത് എഴുന്നേറ്റു കഴിഞ്ഞാൽ ആ ബാൽക്കണിയുടെ വാതിൽ അടച്ചാ മതി... റൂം ഉള്ളിൽ നിന്നും ലോക്ക് ചെയ്തോള്ളോ..." അവൾ എല്ലാം തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു... അവൻ തിരിഞ്ഞു പോവാൻ നോക്കിയപ്പോ വലിയ കോലായിൽ ആരുടെയോ കാൽ പെരുമാറ്റം... അവൻ പൂച്ചട്ടിയുടെ ഇടയിലേക്ക് നീങ്ങി... കോലായിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നത് ദേവി തമ്പുരാട്ടിയായിരുന്നു... നീലുവിന്റെ മുറിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് കാത് കൂർപ്പിച്ചു... പിന്നെ താഴേക്കുള്ള കോവണി പടികൾ ഇറങ്ങി... "തമ്പുരാട്ടി എന്തിനാ ഈ സമയത്ത് താഴേക്ക്... " ദീപൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തുകൊണ്ട് തമ്പുരാട്ടിയുടെ പിന്നാലെ പതുങ്ങി ചെന്നു... തമ്പുരാട്ടി നടന്ന് നടന്ന് ഒരു മുറിയുടെ മുന്നിൽ എത്തി... ഇരുവശത്തേക്കും നോക്കി കതകിൽ മുട്ടി... "രൂപേഷ്..." ആ പേര് കേട്ട് ദീപനും ഞെട്ടി... "ഈ രാത്രി എന്തിനാ രൂപേഷിനെ കാണാൻ പോകുന്നേ..." വാതിൽ തുറന്നു... തമ്പുരാട്ടി അകത്തേക്ക് കേറി... വാതിൽ അടഞ്ഞു... ദീപൻ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി... "നീ പറഞ്ഞപോലെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കോ...” തമ്പുരാട്ടിയുടെ ശബ്ദം... "ഉറപ്പായും തമ്പുരാട്ടി..." രൂപേഷ് "അയാളെ കൊണ്ട് ഇനി നടന്നില്ലേൽ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം... അതാവുമ്പോ നമ്മുടെ നേരെ സംശയവും ഉണ്ടാവില്ല... കാരണം ഇപ്പൊ തന്നെ കമ്പനിയിൽ തമ്പുരാട്ടിയും അയാളും തമ്മിലുള്ള വഴക്കിന്റെ കാര്യം അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി... അയാളുടെ വിശ്വസ്തർ തന്നെയാണ് പാട്ടാക്കുന്നത്... പിന്നെ..." "പിന്നെ... "തമ്പുരാട്ടി അക്ഷമയോടെ ചോദിച്ചു... "പിന്നെ ഒരു കഥയും..." "കഥയോ..." "ഹാ... പക്ഷെ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല..." രൂപേഷ് പരുങ്ങി... "നിന്ന് പരുങ്ങാതെ കാര്യം പറ... " "അത്... അത്... വർമ്മ സാറിന്റെ മരണവുമായി..." "മരണവുമായി... " തമ്പുരാട്ടി അക്ഷമയായി... " മരണവുമായി എനിക്ക് ബന്ധമുണ്ടെന്നാണോ..." "അങ്ങനെ അല്ല..." രൂപേഷ് നിന്ന് വട്ടം കറങ്ങി... "പിന്നെ എങ്ങനെയാ..." തമ്പുരാട്ടി അക്ഷമയായി... "അല്ല തമ്പുരാട്ടിയെ തമ്പുരാൻ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ലെന്നും പിന്നെ സ്വത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടായെന്നും... ഒക്കെ... അങ്ങനെ തമ്പുരാട്ടിയുടെ അറിവോടെ... ആണ് തമ്പുരാൻ..." രൂപേഷ് നിർത്തി... "ഛി... ആര് പറഞ്ഞു ഈ അസംബന്ധം... " തമ്പുരാട്ടി കോപം കൊണ്ട് വിറച്ചു... "അയാളാ... അയാളാ... ഇതിനൊക്കെ