Chapter Title : നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ]

ആ പഴയ കടുത്ത വീർപ്പുമുട്ടിലിന് ഒരല്പം അയവ് വന്നിരുന്നു. അനുപമ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു വാട്ടർ ബോട്ടിൽ എടുത്ത് അവന് നേരെ നീട്ടി.

“ദാ, വെള്ളം കുടിക്ക്. പൊരിവെയിലത്തല്ലായിരുന്നോ നിൽപ്പ്.”

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ കരുതലിൽ ഗോകുൽ ഒന്ന് അമ്പരന്നു. അവൻ മടിച്ചുമടിച്ച് അത് വാങ്ങി. “താങ്ക്സ് മാഡം.”

കുറച്ചു ദൂരം കൂടി പോയപ്പോൾ അനുപമ പതിയെ ചോദിച്ചു: “നിന്റെ അനിയത്തിയുടെ ഫീസിന്റെ കാര്യം... ആ സജീവൻ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു. എത്രയാ ഇനി വേണ്ടത്?”

“പതിനായിരം കൂടി വേണം, മാഡം. നാളെ അടയ്ക്കണം.” റോഡിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ അവൻ മറുപടി നൽകി.

അനുപമയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “ഓ... അത്രേ ഉള്ളോ? വലിയ ജാഡയായിരുന്നില്ലേ നിനക്ക്! ഇന്നലെ രാത്രി ആ അയ്യായിരം രൂപ കൈയ്യിൽ വെച്ചുതന്നപ്പോൾ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് തിരിച്ചങ്ങ് തന്നില്ലേ? അത് വാങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ടെൻഷൻ പകുതി കുറഞ്ഞേനെ.”

ഗോകുലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു മ്ലാനത പടർന്നു. അവൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു: “അത് മാഡം സന്തോഷം കൊണ്ട് തന്നതല്ലല്ലോ. ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങൾ ആരോടും പറയരുതെന്ന് കരുതി തന്ന കൈക്കൂലിയല്ലേ? എനിക്ക് അധ്വാനിച്ച് കിട്ടുന്ന പണം മതി മാഡം. വിയർപ്പ് പറ്റാത്തത് വാങ്ങിത്തിന്ന് എനിക്ക് ശീലമില്ല.”

അവന്റെ മറുപടിയിലെ നേരിയ പരിഹാസത്തിൽ അനുപമ ഒന്ന് തളർന്നുപോയി. കാറിനുള്ളിൽ വീണ്ടും നിശബ്ദത പടർന്നു. പക്ഷേ ഇത്തവണ ആ നിശബ്ദതയ്ക്ക് മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു.

“” ഗോകുൽ, വണ്ടി ബീച്ചിലേക്ക് വിട്ടോളൂ..!””

അവനോട് അത് പറയുമ്പോൾ അവിടെ ചെന്നാലെങ്കിലും മനസ്സിന് അൽപം സമാധാനം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നാണ് അനുപമ ചിന്തിച്ചത്.

ബീച്ചിൽ എത്തി കാർ ഒരു സൈഡിൽ പാർക്ക് ചെയ്തു.. ഗോകുൽ കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി കാറിൽ ചാരി നിന്നു.. അനുപമയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അധികം ആളുകൾ വരാത്ത ഒരു സ്ഥലം ആയിരുന്നു അത്.. അരവിന്ദും ഭാര്യ അനുപമയും പലർക്കും സുപരിചിതരാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ തിരക്കുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് ചെല്ലുന്നതത്ര നല്ലതായിരിക്കില്ല എന്ന് അനുപമയ്ക്ക് തോന്നി.. താനെന്ത് ചെയ്താലും അതെല്ലാം അരവിന്ദന്റെ ചെവിയിൽ എത്തിക്കാൻ ധാരാളം ആളുകളുണ്ട്. പക്ഷേ പക്ഷേ അരവിന്ദ് എന്ത്