Chapter Title : നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ]

ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിച്ചു. മറുതലയ്ക്കൽ ഗോകുൽ ഫോൺ എടുത്തു.

“ഹലോ...”

അവന്റെ ആ കനത്ത ശബ്ദം കേട്ടതും അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിറയൽ പടർന്നു. അവൾ ബെഡിലേക്ക് ഒന്ന് ചാരിയിരുന്ന്, നൈറ്റിയുടെ മുകളിലെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി വിടുവിച്ചു. തന്റെ നഗ്നമായ വെളുത്ത തുടകളിൽ മെല്ലെ തലോടിക്കൊണ്ട് അവൾ മന്ത്രിച്ചു:

“എന്താ ഗോകുൽ... ഉറങ്ങിയോ? അതോ എന്നെ ഓർത്തോണ്ടിരിക്കുവാണോ?”

അവളുടെ സ്വരത്തിലെ ആ കുസൃതിയും കുഴച്ചിലും ഗോകുലിനെ ശരിക്കും അമ്പരപ്പിച്ചു. അവൻ അല്പം പതർച്ചയോടെ മറുപടി നൽകി:

“ഇല്ല മാഡം... ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. കാറുമായി ബീച്ചിലുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ?”

“ആവശ്യങ്ങൾ ഒരുപാടുണ്ടല്ലോ ഗോകുൽ... പക്ഷേ ഒന്നും പറയാൻ നീ സമ്മതിക്കുന്നില്ലല്ലോ.” അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, തന്റെ നഖങ്ങൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മെല്ലെ താളത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചു. “ഇപ്പോൾ ഈ വലിയ മുറിയിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് പോലെ... നീ അടുത്തിരുന്നെങ്കിലെന്ന് വെറുതെ ആഗ്രഹിച്ചു പോയി.”

ഗോകുലിന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു. അവൻ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ നിശബ്ദനായി. ആ നിശബ്ദത ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അനുപമ തുടർന്നു:

“എന്താടാ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? പേടിയാണോ? ഇന്നലെ എന്റെ ആ മൊലയിൽ പിടിച്ച് ഞെരിച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് തോന്നാത്ത എന്ത് പേടിയാ ഇപ്പോൾ?”

“മാഡം… ഞാനോ?!” അവൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി.

“അതേടാ... താക്കോൽ തപ്പി ഞാൻ വീഴാൻ പോയപ്പോൾ നീ എന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് താങ്ങിപ്പിടിച്ചില്ലേ? അന്ന് നിന്റെ കൈകൾ അമർന്നത് എന്റെ മൊലയിലായിരുന്നു. കള്ള് തലയ്ക്ക് പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ആ പിടി... അതെനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ട്. അതാ ഇന്നലെ നിന്റെ മസ്സിലിൽ പിടിച്ചുനോക്കിയത്.”

“ മാഡം… സോറി.. ഞാൻ അറിയാതെയാ… വീഴരുതെന്ന് കരുതി പിടിച്ചതാ…”

“മാഡം… സോറി.. ഞാൻ അറിയാതെയാ… വീഴരുതെന്ന് കരുതി പെട്ടെന്ന് പിടിച്ചതാ…”

“അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. അതിന്റെ പാട് ഇന്നും അവിടെയുണ്ട്. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ നിന്റെ ആ വിരലുകളുടെ പിടുത്തം എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് ആർത്തിയോടെ അല്ലായിരുന്നോ നീയെന്റെ മൊല പിടിച്ചുഞെരിച്ചത്?”

“ മാഡം... പ്ലീസ്... ഇങ്ങനൊന്നും പറയല്ലേ.. സാറെങ്ങാനും കേട്ടാൽ...” അവൻ വാക്കുകൾക്കായി തപ്പി.

“അരവിന്ദിനെ വിട്ടേക്ക് ഗോകുൽ. അവൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണെന്ന് ഞാൻ