Chapter Title : നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ]

അവളുടെ മേത്തേക്ക് ഒന്ന് കുഴഞ്ഞുവീഴാൻ നോക്ക്. അവൾ നിന്നെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കാറിലേക്ക് കയറ്റിക്കോളും. ആ ബാക്ക് സീറ്റിൽ അവൾക്കൊപ്പം ഇരുന്ന്, തോളിലൊന്ന് കൈയിട്ട്, ഇടയ്ക്കൊന്ന് തൊട്ടും തലോടിയും പതുക്കെ ആ മൊലയ്ക്ക് ഒന്ന് പിടിച്ചും... ഹമ്മേ! അണ്ണാൻകുഞ്ഞിനെ മരം കേറ്റം പഠിപ്പിക്കണോ മോനേ? ആ പഴയ നഷ്ടപ്രേമമൊക്കെ പറഞ്ഞ് നീയൊന്നറിഞ്ഞ് വിളയാടിയാൽ കള്ളിന്റെ മൂപ്പിൽ അവൾക്ക് ഇളകും. കഴപ്പ് മൂത്ത് നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കേറി പണ്ണും! പോയി പൂശിയിട്ട് നാളെ വിളിക്ക് മൈരേ...”

​മഹേഷിന് അതങ്ങ് സുഖിച്ചു. ആലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ സിബ്ബ് ഒന്നുകൂടി ടൈറ്റായി. അവൻ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ ഒന്ന് ശരിയാക്കി, ആവേശം അടക്കിപ്പിടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു.

“എന്നാൽ ഞാൻ പതുക്കെ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ. അവൾ ഇപ്പോ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ബാക്കി വിശേഷങ്ങൾ നാളെ രാവിലെ ലൈവ് ആയിട്ട് തരാം.”

​ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ, ഇരയെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്ന വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ അവൻ അനുപമയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ ആ കറുത്ത സാരിയുടെ തലപ്പിന് ഇടയിലൂടെ കാണുന്ന വെളുത്തുകൊഴുത്ത വയറും മുഴുത്തുരുണ്ട മുലയുടെ വശക്കാഴ്ചയും കണ്ട് ചുണ്ട് നനച്ച് അവൻ നീങ്ങി.

​മഹേഷ് പതുക്കെ നടന്ന് അവളുടെ ടേബിളിന് അരികിലെത്തി. വിസ്കിയുടെ ലഹരിക്കിടയിലും അവളുടെ ദേഹത്തു നിന്നുള്ള ആ വിലകൂടിയ പെർഫ്യൂമിൻ്റെ മണവും ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടും അടുത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിലൊരു വിറയൽ പാഞ്ഞു. മുമ്പും ഒരുപാട് പെണ്ണുങ്ങളെ അറിഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ ഇവൾക്ക് മാത്രം എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത പോലെ. അവൻ്റെ നിഴൽ വീണതും അനുപമ പതുക്കെ ഗ്ലാസ്സിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി. അഞ്ജനമെഴുതിയ ആ കണ്ണുകളിൽ മദ്യത്തിൻ്റെ ചെറിയൊരു ചുവപ്പും ചുണ്ടിൽ വശ്യമായ ഒരു കള്ളച്ചിരിയുമുണ്ടായിരുന്നു.

​“എന്താ മിസ്റ്റർ മഹേഷ്... അവിടിരുന്ന് വായിനോക്കി രണ്ടിനും മതിയായോ?” അനുപമ കുഴഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചിരിച്ചു.

​മഹേഷ് ഒന്ന് ചമ്മിയെങ്കിലും പതറാതെ അവൾക്കിട്ടൊന്ന് താങ്ങി. “അതുപിന്നെ... ഒരു പഴയ ചുരിദാറിക്കാരിയെ നോക്കിയിട്ട് ഇവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല. പകരമൊരു കറുത്ത സാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ഈ തെറിച്ച മോഡൺ പെണ്ണേതാണെന്ന് നോക്കിയതാ. ആളത് തന്നെയാണോന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ….”

​“ആളത് തന്നെയാണോന്ന് അറിയാൻ വല്ലപ്പോഴും മുഖത്തേക്കും നോക്കണം മോനേ! താഴെ മാത്രം നോക്കിയാൽ