Chapter Title : നീലച്ചടയൻ തന്ന സൌഭാഗ്യം-ജെസ്സിചേച്ചി [സുനിൽ]

അകന്ന ബന്ധു കൂടിയാണ്....! "അവൻ കരിക്കുമായി വരുമ്പോ ഇത് തീരുവല്ലോ ഒരു കുപ്പി മേടിക്കെടാ..."

പറഞ്ഞ് രാജൻ അരഗ്ളാസ് ഊറ്റി വെള്ളം തൊടാതെ വിഴുങ്ങി. "എന്നാപ്പിന്നങ്ങനെ തന്നെ...!"

ഞാൻ വീണ്ടും മുക്കാൽ ഗ്ളാസുകൂടി ഊറ്റിയടിച്ച് ചിറിയും തുടച്ച് നടന്നു... രാജൻ പിന്നാലെയും....

കുറശ്ശ് ദൂരം ഇരുട്ടത്ത് ചെന്ന് കാണും. വഴിയരികിൽ ഇരുട്ടത്ത് നിന്നും ഒരു ശബ്ദം...!

ഞാൻ നിന്ന് ചെവിയോർത്തു....

"പോടീ പൂറീ....."

കേൾക്കുന്ന വളരെ ദയനീയമായ ഞരക്കങ്ങൾ ഇതാണ്...! "മൈര്...! അതാ അന്തോണിയാ...! നീ വാ..!"

രാജൻ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് നടന്നു... "കഴുവേറി...! വാറ്റിന്റെ കൂടെ കഞ്ചാവും കൂടെ കേറ്റീട്ടുള്ള കിടപ്പാ ഇനി കാലത്തേ പൊങ്ങത്തൊള്ളു...! ഈ നാറിയാ നമ്മടെ കുഞ്ഞിനും കൊടുക്കുന്നേ...!"

രാജന് ആന്റണിയുടെ കാര്യം പറയുന്നതേ കലിപ്പാണ് തലച്ചോറിനെ നേരിട്ട് നശിപ്പിച്ച് മനുഷ്യനെ ഭ്രാന്തനാക്കുന്ന കഞ്ചാവ് ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിന്

കൊടുക്കുന്നതിനാലാണ്ഈ കലി...! ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ വല്ലപ്പോഴും കഞ്ചാവടിയ്കുന്നത് കുഞ്ഞ് മാത്രമാണ്...

ഞാൻ വീട്ടിലേയ്ക് കയറിയപ്പോൾ രാജൻ വഴിയിൽ മറഞ്ഞ് നിന്നു. ഞാൻ കാശുമെടുത്ത് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. കാശ് അവന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തിട്ട്: "ഞാനിനി വരുന്നില്ലെടാ...! ഭയങ്കര തലവേദന..! രണ്ട് ഗ്ളാസ് അടിച്ചില്ലേ... മതി...!"

ഞാൻ നെറ്റിയിൽ അമർത്തിത്തടവി....

"ശ്ശോ... നീയൂടൊണ്ടല്ലോന്ന് പറഞ്ഞ് ഏലിയാച്ചൻ പോരുന്ന വഴി ഒത്താ സാറാമ്മേടെ ഒരു കോഴിയേം പൊക്കിക്കൊണ്ടേ വരത്തൊള്ളു..."

രാജൻ നിരാശനായി..

"പോട്ടെ സാരമില്ല നമുക്ക് അടുത്താഴ്ച കൂടാം ഇത് നിങ്ങളങ്ങ് തീർക്ക്....!"

ഞാൻ തിരികെ മുറ്റത്തേയ്ക് കയറി...

രാജൻ വളവ് തിരിഞ്ഞ് മറഞ്ഞതും ഞാൻ ഇരുളിൽ നിന്നും വഴിയിലേക്കിറങ്ങി....

അന്തോണി കിറുങ്ങി കിടക്കുന്നത് കണ്ടതും