Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 2 [നന്ദൻ]

പിന്നെയങ്ങോട്ടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ വിരുന്നുണ്ണലുകളുടെ ദിവസങ്ങൾ ആയിരുന്നു...... ഒരു ദിവസം വിശ്വേട്ടൻ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരെയും ഒരുമിച്ച് ഇല്ലിയ്ക്കലിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു............ ..........................................................................................

. ..........." ഇല കൊഴിയും പോലെ വർഷങ്ങൾ കടന്ന് പോയെങ്കിലും... നന്ദന്റെയും അഞ്ജലിയുടെയും സ്നേഹത്തിന് ഇത് വരെ ഒരു കുറവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു"......

"നന്ദേട്ടാ...ട്ടാ..... എണീക്കാൻ" എന്ന അലർച്ച കേട്ടാണ് രാവിലെ ഉണർന്നത്.......കണ്ണ് തിരുമ്മി തുറക്കുമ്പോൾ പാറുക്കുട്ടിയെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അഞ്‌ജലി നിൽക്കുന്നു...... "എന്താടി ...? മനുഷ്യനെ ഉറങ്ങാനും സമ്മതിക്കില്ലേ."...

അഞ്‌ജലി : " എത്ര നേരമായി കിടന്ന് വിളിക്കുന്നു... പോത്ത് പോലെ കിടന്നുറങ്ങിക്കോണം..... എണീറ്റ് കുഞ്ഞിനെ പിടിച്ചേ.... എനിക്ക് ജോലിയുണ്ട്....."

ഞാൻ : "നീ പൊയ്‌ക്കെ പെണ്ണേ.... അമ്മയെന്തേ... അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുക്ക് നീ"......

അഞ്‌ജലി : "അമ്മയില്ല...അമ്പലത്തിൽ പോയി" ...... പാറു കുട്ടിയെ എന്റെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട്...."പിടിച്ചേ അടുപ്പിൽ ദോശ ഇരിക്കുവാ" ....

ഞാൻ കുഞ്ഞിനെ വാങ്ങാതെ ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കണ്ട്....ദേഷ്യത്തോടെ എന്റെ ചന്തിയിൽ ആഞ്ഞൊരു അടിത്തന്നിട്ട്.... "നന്ദട്ടാ....ട്ടാ....എണീക്കാനാണ് പറഞ്ഞെത്"...... അവളുടെ ശല്യം സഹിക്കാനാവാതെ അവസാനം ഗതികെട്ട് എണീറ്റ് കട്ടിലിൽ തന്നെ ചാരിക്കിടന്നു..... എന്നെ നോക്കി കുഞ്ഞിപ്പല്ല് കാട്ടി ചിരിക്കുന്ന പാറുക്കുട്ടിയ്ക്ക് നേരെ കയ് നീട്ടുമ്പോൾ.... " മോളെ " ന്നുള്ള അമ്മയുടെ വിളി കേട്ട്....നീട്ടിയ കൈകൾ ഞാൻ പിൻവലിച്ചു....എന്റെ കയ്യിൽ വരാൻ വേണ്ടി പാറുക്കുട്ടി കിടന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി....അഞ്ജലിയെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട്.....

ഞാൻ : "അമ്മ വന്നു... നീ മോളെ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുക്ക്.. ഞാൻ കുറച്ചൂടെ ഉറങ്ങട്ടെ."...

"കുഞ്ഞിനെ പോലും നോക്കാൻ വയ്യ നന്ദേട്ടന് അല്ലേ"... ശരി..."രാത്രിയിൽ ചക്കരെ മുത്തേന്നും വിളിച്ച് ഇങ്ങുവാ" അപ്പോൾ കാണാം... എന്ന് പറഞ്ഞ് ദേഷ്യത്തോടെ ഇറങ്ങിപ്പോകുന്ന അഞ്‌ജലിയെ നോക്കി ചിരിച്ച്... തലവഴി ബെഡ് ഷീറ്റ് പുതച്ച് ഉറക്കത്തിലേയ്ക്ക് പോയ്‌........ പെട്ടന്നാണ് തണുത്ത വെള്ളം തലവഴി വീണത്....ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ....കയ്യിലൊരു പാത്രവുമായി നിൽക്കുന്ന അഞ്ജലിയെ ആണ് കണ്ടത്....ഉറക്കം നഷ്ടപെടുത്തിയതിന്റെ ദേഷ്യവും.. സങ്കടവും ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നെ നോക്കി ചിരിയ്ക്കുന്ന അഞ്ജലിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനും ചിരിച്ച് പോയി....ദേഷ്യം മുഖത്ത് വരുത്തിയിട്ട്........

ഞാൻ : "എന്ത് പണിയാടി നാറി