Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 4 [നന്ദൻ]

പിന്നീട് ഒരിക്കലും തനിക്കിവൾ സ്വന്തമാകില്ലന്ന്... വിശ്വനാഥൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ച നിമിഷം ...അവന്റെ കാലുകൾ അറിയാതെ മുന്നോട്ട് ചലിച്ചു..അഞ്ജലി താഴ്ത്തിയ തലയുയർത്തി നോക്കുമ്പോൾ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്ന വിശ്വേട്ടനെ കണ്ടതും .... ഞെട്ടലിൽ നിന്നും സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നവൾ ചുറ്റും നോക്കി...താൻ വിശ്വേട്ടന്റെ മുൻപിൽ പാന്റിയും ബ്രായും മാത്രമിട്ട് നിൽക്കുകയാണെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ ...പെട്ടെന്ന്  കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന  അടിപ്പാവാട  ഓടിയെടുത്ത് മാറ് മറച്ച് കൊണ്ട്  വിശ്വനെ നോക്കി........

" വിശ്വേട്ടാ.. ട്ടാ.. എന്തായിത്....... ഞാൻ അച്ചുവാണ്..പുറത്ത് പോ.. ഞാൻ ഡ്രസ്സ്‌ മാറട്ടെ..." അതു കേട്ടിട്ടും വിശ്വന് ഒരു കൂസലുമില്ലന്ന് കണ്ട്.. എന്ത്‌ ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവൾ നിന്ന് പരുങ്ങി...അവൾ ഒരു നിമിഷം പതറിപ്പോയിരുന്നു.... അഞ്ജലിയുടെ ശ്വാസഗതി ഉയർന്ന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്നവൾ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു...പക്ഷെ എന്തു കൊണ്ടോ കാലുകൾ അനങ്ങുന്നില്ലായിരുന്നു....തന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന വിശ്വനെ കണ്ട്...അഞ്‌ജലി പേടിച്ച് പിറകിലോട്ട് നീങ്ങി...... പക്ഷെ പുറകിലെ അലമാരയിൽ തട്ടി നിന്നു...വിശ്വൻ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്ന്‌ നിന്നതും ... പേടിച്ചരണ്ട മാൻപേടയെ പോലെ അഞ്‌ജലിയുടെ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ കിടന്ന് പിടച്ചു.. അവൾ നിന്ന് വിയർത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു..... വിശ്വന്റെ മൂക്കിലെ ചുടു നിശ്വാസം അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്ത് വന്ന്‌ പതിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടിക്കൂടി വന്ന്‌ കൊണ്ടിരുന്നു..... അഞ്ജലിയുടെ ശ്വാസഗതി വർധിച്ചു.... ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ശ്വാസത്തിനനുസരിച്ച് മാറിടങ്ങൾ ഉയർന്ന് പൊങ്ങി താണു....പെട്ടെന്ന് വിശ്വന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഇരുതോളിലും സ്പർശിച്ച നിമിഷം...തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ കൊള്ളിയാൻ മിന്നിയപോലെ അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് തോന്നി...കയ്യിൽ നിന്നും മറച്ചു പിടിച്ച അടിപാവാട പിടിവിട്ട്  ഊർന്ന് താഴേക്കു വീണു പോയ്‌.. അത്‌ കുനിഞ്ഞെടുക്കാനാവാതെ വിശ്വന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു പോയി..

ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ രതിമേളങ്ങൾ കൊട്ടിക്കയറി തുടങ്ങിയിരുന്നു..അഞ്ജലിയുടെ വിടർന്ന ഉണ്ടക്കണ്ണുകളുടെ നോട്ടവും.... ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ആ കണ്ണുകളിൽ മിന്നിമറയുന്ന  പേടിയും.. കാമവും.. അവനെ ഭ്രാന്ത്‌ പിടിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു...അവന്റെ ധമനികളിൽ രക്തം ഇരമ്പി മറിഞ്ഞു...പെട്ടെന്ന് വിശ്വൻ അഞ്ജലിയുടെ  കൈകളിൽ പിടിച്ച് തന്റെ മാറിലേക്ക് അവളെ വലിച്ച് അടുപ്പിച്ചു...എതിർപ്പ് കാട്ടാതെ ഒരു പാവക്കണക്കെ അഞ്‌ജലി അവനോടു ചേർന്ന് നിന്ന് പോയിരുന്നു ..എതിർക്കാൻ അവൾക്കു കഴിയുന്നില്ല...ഞെട്ടറ്റു വീണ പൂമൊട്ടു പോലെ വിശ്വന്റെ കരവലയത്തിനുള്ളിൽ അവന്റെ