Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 4 [നന്ദൻ]

വിയർത്തു....."... അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ്...

നന്ദൻ : " എനിക്കിപ്പോൾ മനസ്സിലാകും അച്ചു....നീ എന്റെ നല്ലൊരു ഭാര്യ എന്നതിലുപരി... വിശ്വേട്ടന് നീ നല്ലൊരു അനിയത്തിയായിരുന്നു…നിന്റെ ആ മനസ്സ് ഞാൻ മനസിലാക്കാഞ്ഞിട്ടല്ല...ഭർത്താവായ എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം വിശ്വേട്ടന് കൊടുക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ...നീ എന്റേത് മാത്രമാണെന്നുള്ള സ്വാർത്ഥത....അതാണ് നമുക്കിടയിൽ സംഭവിച്ചതിനെല്ലാം കാരണം...…അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാൻ ആണെനിക്കിഷ്ടം..” എന്നോട് ക്ഷമിക്കു മോളേ അച്ചു .. "ഞാൻ വിശ്വേട്ടനോട് നിനക്ക് വേണ്ടി മാപ്പ് ചോദിക്കാം... അഞ്‌ജലി തലയുയർത്തി  നിറകണ്ണുകളോടെ നന്ദനെ നോക്കി... ആ മുഖത്ത് പ്രകാശം വിരിയുന്നത് അവൻ കണ്ടു....

തിരിഞ്ഞു വിശ്വനെ നോക്കുമ്പോൾ നന്ദന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നും കടന്നു വന്നു.. തന്റെ പെണ്ണിനോടും  ചേച്ചിയോടും ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം ദേഷ്യത്താൽ രക്തവർണ്ണമണിഞ്ഞിരുന്നു ....ദേഷ്യം പല്ലുകളാൽ കടിച്ചമർത്തി... തിരിഞ്ഞ് അഞ്ജലിയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ...മനസ്സില്ലാ മനസോടെ വിശ്വനാഥന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കൈപിടിച്ച് ...

നന്ദൻ : "വിശ്വേട്ടാ...സോറി..എന്നോട് ക്ഷമിക്കു.. അപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ ചെയ്ത് പോയതാ.."

വിശ്വനും അഞ്ജലിയും മുഖാമുഖം നോക്കി... ക്ഷമചോദിച്ചെങ്കിലും വിശ്വന്  മനസ്സ് കൊണ്ടു അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു .... താൻ അത്രയ്ക്ക് അപമാനിതൻ ആയ ദിവസമാണത്.. വിശ്വന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നത് അഞ്‌ജലി കണ്ടു... തന്റെ നന്ധേട്ടനോട് ക്ഷമിക്കാൻ എന്നപോലെ..  ദയനീയമായി കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തന്നെ നോക്കുന്ന... അഞ്‌ജലിയെ കണ്ട് ചുണ്ടിൽ ചെറുപുഞ്ചിരി വരുത്തി..

വിശ്വൻ : " സാരമില്ല നന്ദാ... ഞാൻ അത്‌ അപ്പോഴേ വിട്ടു ... നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ആരായിരുന്നാലും ആ സമയത്ത് അതേ ചെയ്യൂ.. വിട്ടേരെ..."

പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ് വിശ്വൻ അഞ്ജലിയെ ഒന്നുകൂടി നോക്കി ആ സുന്ദരമുഖം വിടരുന്നത് അവൻ കണ്ടു... അവളെ അവൻ അടിമുടി ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... ഈ സൗന്ദര്യദാമത്തെ സ്വന്തമാക്കാൻ താൻ പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കിയിട്ടും പറ്റുന്നില്ലല്ലോ ...? വിശ്വൻ സ്വയം പുച്ഛിച്ചു... സാരമില്ല സമയം വരും അവൻ മനസ്സിൽ സ്വയം പറഞ്ഞു...

"നന്ദൻ തിരിഞ്ഞു അഞ്‌ജലിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു...."

അപ്പോഴേക്കും അമ്മമാരും  ചേച്ചിയും ഉമ്മറത്തേയ്ക്ക് വന്നിരുന്നു .... വിശ്വന്റെയും നയനയുടെയും സാവിത്രിയുടെയും അനുരാധയുടെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം ഉടക്കുന്നത്