Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 4 [നന്ദൻ]

കാര്യം...എന്നോടല്ല  വിശ്വേട്ടനോടാണ്...നന്ദേട്ടൻ ക്ഷമ പറയേണ്ടത് .... ഞാൻ ചീത്തയല്ലേ...? തേവിടിശ്ശി അല്ലേ......? "

"അത്രെയും പറഞ്ഞവൾ കരഞ്ഞു പോയിരുന്നു...." അഞ്ജലിയുടെ വാക്കുകളിൽ അവസാനം സംസാരിച്ച ദിവസത്തെ പോലെ പതർച്ച.... പരിഭവമാണോ അതോ ദേഷ്യമാണോ ആ വാക്കുകളിൽ എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാതെ നന്ദൻ നിന്ന് വിയർത്തു....."... അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ്...

നന്ദൻ : " എനിക്കിപ്പോൾ മനസ്സിലാകും അച്ചു....നീ എന്റെ നല്ലൊരു ഭാര്യ എന്നതിലുപരി... വിശ്വേട്ടന് നീ നല്ലൊരു അനിയത്തിയായിരുന്നു…നിന്റെ ആ മനസ്സ് ഞാൻ മനസിലാക്കാഞ്ഞിട്ടല്ല...ഭർത്താവായ എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം വിശ്വേട്ടന് കൊടുക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ...നീ എന്റേത് മാത്രമാണെന്നുള്ള സ്വാർത്ഥത....അതാണ് നമുക്കിടയിൽ സംഭവിച്ചതിനെല്ലാം കാരണം...…അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാൻ ആണെനിക്കിഷ്ടം..” എന്നോട് ക്ഷമിക്കു മോളേ അച്ചു .. "ഞാൻ വിശ്വേട്ടനോട് നിനക്ക് വേണ്ടി മാപ്പ് ചോദിക്കാം... അഞ്‌ജലി തലയുയർത്തി  നിറകണ്ണുകളോടെ നന്ദനെ നോക്കി... ആ മുഖത്ത് പ്രകാശം വിരിയുന്നത് അവൻ കണ്ടു....

തിരിഞ്ഞു വിശ്വനെ നോക്കുമ്പോൾ നന്ദന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നും കടന്നു വന്നു.. തന്റെ പെണ്ണിനോടും  ചേച്ചിയോടും ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം ദേഷ്യത്താൽ രക്തവർണ്ണമണിഞ്ഞിരുന്നു ....ദേഷ്യം പല്ലുകളാൽ കടിച്ചമർത്തി... തിരിഞ്ഞ് അഞ്ജലിയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ...മനസ്സില്ലാ മനസോടെ വിശ്വനാഥന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കൈപിടിച്ച് ...

നന്ദൻ : "വിശ്വേട്ടാ...സോറി..എന്നോട് ക്ഷമിക്കു.. അപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ ചെയ്ത് പോയതാ.."

വിശ്വനും അഞ്ജലിയും മുഖാമുഖം നോക്കി... ക്ഷമചോദിച്ചെങ്കിലും വിശ്വന്  മനസ്സ് കൊണ്ടു അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു .... താൻ അത്രയ്ക്ക് അപമാനിതൻ ആയ ദിവസമാണത്.. വിശ്വന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നത് അഞ്‌ജലി കണ്ടു... തന്റെ നന്ധേട്ടനോട് ക്ഷമിക്കാൻ എന്നപോലെ..  ദയനീയമായി കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തന്നെ