Chapter Title : നീലക്കണ്ണുള്ള രാജകുമാരി 5 [നന്ദൻ]

കണ്ടതും...

" നന്ദേട്ടാ...കുഞ്ഞേച്ചി... പാറുട്ടി.. എന്ന് ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ വിളിച്ച് അരുണിമ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് നിറവയറുമായി ഓടിവന്നു പാറുക്കുട്ടിയെ എടുത്തു കൊഞ്ചിച്ചു ....."

അഞ്ജലി :" അരുണേ.. നീ ഈ വയറും വച്ച് കിടന്ന് ഓടാതെ... ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധിയ്‌ക്കേണ്ട സമയമാണ്... "

അനുരാധ : " അവളോട്‌ എത്ര പറഞ്ഞാലും കേൾക്കില്ല.... ഇപ്പോഴും കുട്ടിക്കളിയാണ്... "

മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അനിയത്തിയെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു അഞ്ജലി.... അരുണിമയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് അവളോട്‌ വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും...
തന്റെ മനസ്സിനുള്ളിലെ ഇരമ്പൽ അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.....

നന്ദനെ നോക്കി അനുരാധ :"വാ.. മോനേ... "സാവിത്രിയേച്ചിയെ എന്താ കൊണ്ടു വരാഞ്ഞത്..?"

നന്ദൻ : " ആ...ഞങ്ങൾ വിളിച്ചതാ അമ്മയെ...
യാത്ര ചെയ്യാൻ വയ്യാന്നു പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞു.. "

പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞതും തന്നെ വശ്യമായി നോക്കി നിന്നിരുന്ന ആതിരയിലാണ് നന്ദന്റെ കണ്ണുകൾ ചെന്ന് തറച്ചത് .... അന്ന് രാത്രിയിൽ സംഭവിച്ച
കാര്യങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും മനസ്സിലേക്ക് ഒരുപോലെ വന്നിരുന്നു....നന്ദന്റെ ജട്ടികുള്ളിൽ ഒരു
വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു...

ആതിര : "എന്താ നന്ദാ....അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുന്നത്.. ഇങ്ങോട്ട് കയറുന്നില്ലേ ..." ഇനി താലപ്പൊലി വല്ലതും വേണോ തമ്പുരാന് എഴുന്നള്ളാൻ...? "

നന്ദൻ : " കൊണ്ടുവന്നാൽ നന്നായിരുന്നു.. "
ആതിരേച്ചിയോട് പറഞ്ഞത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു .... അല്പനേരം സംസാരിച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു....

"ടീ ആതി അടുപ്പിൽ കറി ഇരിക്കുവാ ....ഞാൻ നോക്കട്ടെ.... ന്നും പറഞ്ഞ് അമ്മ അനുരാധ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയതും...

നന്ദൻ : " ടീ അരണേ വിപിൻ എന്തേടി ... .? "

അരുണിമ :" കുഞ്ഞേച്ചി ഇത് കണ്ടോ... അരണ യെന്ന്...? അവൾ ചിണുങ്ങി പറയുമ്പോൾ എല്ലാവരും ചിരിച്ചു....

ആതിര :" അവരെല്ലാവരും മുകളിലുണ്ട് നന്ദാ..
നിന്നെ കാത്തിരുന്നു മടുത്ത്.... മൂന്ന് പെരും കൂടെ കലാപരിപാടി തുടങ്ങിട്ടുണ്ട് ... മുകളിലോട്ട് ചെല്ല്... "

നന്ദൻ : " അതാരാ മൂന്ന് പേര്..?

ആതിര : " വിശ്വേട്ടന് ഇപ്പോൾ പുതിയ കൂട്ട് ആയില്ലേ.. ആ രാഘവേട്ടൻ അല്ലാതാര്... " ഏത് സമയവും പുള്ളി ഇല്ലാതെ വിശ്വേട്ടനിപ്പോൾ