Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു.

ടൗണിലെ ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ സാം വിപഞ്ചികയെ ഓർത്ത് ഏകാന്തത അനുഭവിക്കുമ്പോൾ,

ഇവിടെ അമ്പലമുറ്റത്തെ ഏകാന്തതയിൽ അവൾ സാം എന്ന വലിയ ലോകത്തിലേക്ക് പതുക്കെ ചുരുങ്ങുകയായിരുന്നു.

ഗന്ധർവ്വനും അസുരകന്യകയും തമ്മിലുള്ള ദൂരങ്ങൾ മാനസികമായി ഇല്ലാതാകുന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.

ടൗണിലെ 'നീലാംബരി' ഫാൻസി കടയുടെ വലിയ വിജയവും അവിടുത്തെ തിരക്കുകളുമൊക്കെയായി സാമിന്റെ പകലുകൾ ഇപ്പോൾ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി.

എന്നാൽ രാത്രികളിൽ തറവാട്ടിലെത്തി കാവിലെ അമ്പലമുറ്റത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, സാമിലെ ഗന്ധർവ്വ ഊർജ്ജം വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാകുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞുതുടങ്ങി.

കാവിലെ എപ്പോഴും ശാന്തമായി വീശാറുള്ള കാറ്റിന് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പും വേഗതയുമുണ്ടായിരുന്നു.

വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയ സാമിന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ അസാധാരണമായ സൂക്ഷ്മത കൈവന്നിരുന്നു.

തന്റെ ചുറ്റും എവിടെയോ വലിയൊരു അന്ധകാരം പതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ അവന് പലപ്പോഴും തോന്നി.

നഗരത്തിലെ ആ പഴയ ചെറുപ്പക്കാരൻ പൂർണ്ണമായും മാറി,

സാമിലെ ഈ അസ്വസ്ഥതകളും കാവിലെ അശാന്തിയും സ്വാമിജിയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അന്ന് സന്ധ്യയ്ക്ക് അമ്പലമുറ്റത്ത് വെച്ച് സാം തന്റെ ആശങ്കകൾ സ്വാമിജിയുമായി പങ്കുവെച്ചു.

"സാം... വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയ നിന്റെ ശക്തിയെ മറികടക്കാൻ പ്രയാസമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഏതോ വലിയൊരു ദുഷ്ടശക്തി ഈ നാടിനെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നുണ്ട്," സ്വാമിജി ദൂരേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അതെ സ്വാമിജീ, എനിക്കും അത് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്തോ വലിയൊരു അപകടം നമുക്ക് ചുറ്റും പതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ..." സാം മറുപടി നൽകി.

സ്വാമിജിയുടെ മുഖത്ത് അപ്പോൾ വലിയൊരു ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിൽ വലിയൊരു അന്ധകാരം മാത്രമാണ് കാണാൻ കഴിയുന്നത്. ഗ്രാമത്തിനും ഈ തറവാടിനും മേൽ വലിയൊരു വിപത്ത് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അത് ഏത് രൂപത്തിലാണ് വരുന്നതെന്നോ, ആരാണ് അതിന്