Chapter Title : നീതുവിന്റെ മാത്രം പ്രവീൺ [നിഷ]

ഒന്നും വേണ്ട. കഴിഞ്ഞദിവസം നീ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ടെറസിൽ ഉണക്കാൻ ഇട്ടിരുന്ന എൻ്റെ ഷഡി എടുത്ത് അത് ഉമ്മ വയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.” “പ്ലീസ് ചേച്ചി, ആരോടും പറയരുത്. ഞാൻ കാലു പിടിക്കാം, എൻ്റെ ലൈഫ് കുളം ആക്കരുത് ചേച്ചി. പ്ലീസ്, ആരോടും പറയരുത്…” “നീ ആള് കൊള്ളാമല്ലോ. നിന്നെപ്പോലെ ഒരുത്തനെ ആണല്ലോ ഞാൻ വിശ്വസിച്ച് ഇത്രനാൾ കൂടെ കൊണ്ട് നടന്നത്.” “ഒരു തവണത്തേക്ക് ക്ഷമിക്കണം. ഇനി ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല. ചേച്ചിയുടെ മുമ്പിൽ ഇനി വരികയുമില്ല. ഫോൺ വിളിക്കില്ല. പ്ലീസ്.” “അല്ലടാ, അപ്പോൾ ഇത് നിൻ്റെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണോ? നീ എവിടെ ചെന്നാലും ഇങ്ങനെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഷഡിയും അടിവസ്ത്രവും ഒക്കെ എടുത്ത് ഉമ്മ വയ്ക്കും അല്ലെ?” “അങ്ങനൊന്നുമില്ല ചേച്ചി. അത് അന്നേരം പെട്ടെന്ന് അങ്ങ് ചെയ്തു പോയതാ. ഇനി ഉണ്ടാകില്ല ചേച്ചി. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. അതേ എനിക്ക് പറയാൻ പറ്റൂ.” പ്രവീണിൻ്റെ സ്വരം കരച്ചിലിനെ വക്കോളം എത്തിയിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോൾ നീതു സ്വരം ഒന്ന് മയപ്പെടുത്തി ചോദിച്ചു. “എടാ, നീ കരയുകയൊന്നും വേണ്ട. ഞാൻ ആരോടും പറയാനൊന്നും പോകുന്നില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് നീ കൃത്യമായി മറുപടി തരണം.” “ചേച്ചി എന്തു വേണമെങ്കിലും ചോദിച്ചോ. ഇത് ആരോടും പറയാതിരുന്നാൽ മതി.” “ഓക്കേ. ശരിക്കും നീ എന്തിനാ അങ്ങനെ ചെയ്തത്?” “അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ ഞാനിപ്പോൾ എന്താ പറയാ ചേച്ചി..അങ്ങനെ അങ്ങ് ചെയ്തു പോയി..” “അതല്ലടാ. നിനക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാനുള്ള തോന്നൽ ഉണ്ടാകാൻ കാരണം എന്താ?” “ചേച്ചി ഉള്ളത് പറയാമല്ലോ, എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ചേച്ചിയുടെ ആ ഒരു വസ്ത്രം കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അറിയാതെ അതെടുത്ത് ഉമ്മ വച്ചു പോയി.” “ഓഹോ, അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എൻ്റെ ചുരിദാറും സാരിയും ബ്ലൗസും ഒക്കെ അഴയിൽ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. അതൊന്നും നീ ഉമ്മ വയ്ക്കാത്തത് എന്താ? നീ എന്തിനാ എൻ്റെ ഷഡിയിൽ മാത്രം ഉമ്മ വെച്ചത്?” “അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എന്താ പറയുക ചേച്ചി..” “ഡാ, നീ ഉരുണ്ട കളിക്കാതെ കാര്യം നേരെ ചൊവ്വേ പറ. നീ എൻ്റെ ഷഡ്ഡി