Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 17 [കാവൽക്കാരൻ]

മെല്ലെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരു കൊഞ്ചലോടെ, എന്റെ ആഗ്രഹം ഞാനവളെ അറിയിച്ചു.

​അതുകേട്ടതും അവളൊന്നു ചിരിച്ചു. കുറുമ്പോടെ എന്റെ മൂക്കിലൊന്നു തൊട്ടുകൊണ്ട് അവൾ മന്ത്രിച്ചു:

"അതില് പാലൊന്നുമില്ലല്ലോ പൊന്നൂസേ..."

​ആ കൊഞ്ചിയുള്ള മറുപടി കേൾക്കാൻ തന്നെ എന്തൊരു ചേലായിരുന്നു!

​"എനിക്ക് പാലൊന്നും വേണ്ടാ... പക്ഷേ എനിക്കത് നുണയണം... അവിടെ ഉമ്മ വെക്കണം... ആ കുഞ്ഞി ഞെട്ടുകൾ കടിച്ചു വലിക്കണം..."

പ്രണയം ചാലിച്ച സ്വരത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഒപ്പം എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മാറിടങ്ങളിൽ നോവിക്കാതെ, സ്നേഹത്തോടെ അമർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

​പെട്ടെന്നാണവൾ എന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റിയത്.

എന്താണെന്നറിയാതെ ഞാൻ അമ്പരന്നു നോക്കുമ്പോഴേക്കും, അവൾ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റിരുന്നിരുന്നു....

​തലയിൽ അലക്ഷ്യമായി കിടന്ന തട്ടം അവൾ എടുത്തു മാറ്റി. കെട്ടഴിഞ്ഞ കാർകൂന്തൽ അവളുടെ തോളിലേക്ക് അലസമായി വീണു. എന്നെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച ശേഷം, ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രെസ്സിന്റെ അടിയിൽ പിടിച്ച് ഞൊടിയിടയിൽ അവളത് ഊരിമാറ്റി. ഒപ്പം തന്നെ അതിനുള്ളിലെ ഷിമ്മീസും അവളഴിച്ചു മാറ്റി.

​മുറിയിലെ വെളിച്ചത്തിൽ, വെണ്ണക്കല്ലിൽ കൊത്തിയ ശില്പം പോലെ അവളുടെ വെളുത്ത ഉടൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

വയലറ്റ് നിറമുള്ള ആ ബ്രായിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന, അധികം വലിപ്പമില്ലാത്ത, എന്നാൽ അതിമനോഹരമായ അവളുടെ കുഞ്ഞു മുലകൾ എന്നേ നോക്കി നാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

​അവളുടെ ആ ചിരിയും, വെണ്ണപോലത്തെ ആ ഉടലും കണ്ടതോടെ എന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണമായും നഷ്ടമായിരുന്നു.

ഒറ്റവലിയിൽ ഞാനവളെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വീണ പെണ്ണിന്റെ വെളുത്ത മേനിയുടെ ചൂട് ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു....

​"ഇതും കൂടി ഊരി മാറ്റുന്നില്ലേ...?"

എന്റെ