Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 18 [കാവൽക്കാരൻ]

ചുമച്ചു...

"ക്ക്മ്മ്... ഹ്ഹും...!!"

എന്റെ ആ കനത്ത ചുമയൊച്ച കേട്ടതും, ഷോക്കേറ്റതുപോലെ അവർ രണ്ടുപേരും ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് അകന്നുമാറി.

ആരാണെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ, നിൽക്കുന്നത് ഞാനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അവരുടെ ആശ്വാസം ഒന്ന്‌ കാണണമായിരുന്നു...

"ശ്ശെടാ... നീയായിരുന്നോ..."

കൃതിക നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു...

എനിക്കും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു.....

"കുറച്ച് നാണം...? ലേശം ഉളുപ്പ്...? വല്ലതും ഉണ്ടോടി രണ്ടിനും...?"

ഇടുപ്പിൽ കൈകുത്തി, ഗൗരവം നടിച്ച് ഞാൻ ചോദിച്ചു:

"ഓ പിന്നെ... ഞങ്ങളെ പറയാൻ വന്നേക്കുന്നു... നീയാദ്യം ആ റൂമിന്റെയുള്ളിൽ കിടക്കുന്ന രണ്ടെണ്ണത്തിന് എന്തെങ്കിലും എടുപ്പിച്ചു കൊടുക്കാൻ നോക്ക്... എന്നിട്ട് മതി ഞങ്ങളെ ഉപദേശിക്കുന്നത്..."

അവൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ആ കാര്യം എന്റെ ബോധമണ്ഡലത്തിൽ തെളിഞ്ഞത്.

അയ്യോ...!!

ആമിയും നിധിയും ഇപ്പോഴും അവിടെ പൂർണ്ണ നഗ്നരായി, പാമ്പുകളെ പോലെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുകയാണല്ലോ എന്ന സത്യം ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് ഓർത്തത്. ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ വാതിൽ വെറുതെ ചാരിയതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇവർ അത് കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും.

പണി പാളി എന്ന് മനസ്സിലായതോടെ, മറുപടിയില്ലാതെ ഞാൻ ഒരു ഇളിഞ്ഞ ചിരി അവർക്ക് പാസ്സാക്കി.

കൂടുതൽ അവിടെ നിന്നാൽ വല്ലതും കേൾക്കേണ്ടി വരും എന്ന് ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ട്, ഞാൻ പതുക്കെ റൂമിലേക്ക് സ്കൂട്ടാവാൻ നോക്കി.

ഞാൻ റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും കൃതികയുടെ വക അടുത്ത കമന്റ് വന്നു:

"അതേയ്... എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഒക്കെ പോവുമ്പോൾ ആ വാതിലൊക്കെ ഒന്ന് അടച്ചിട്ടു പോണേ... രാവിലേ തന്നേ മനുഷ്യന്റെ കണ്ട്രോൾ കളയാൻ ഓരോന്ന് ഒപ്പിച്ചു വച്ചോളും..."

അതും പറഞ്ഞ് അവൾ റോസിന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച്, ബലമായി അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു....

ആ പോക്ക് കണ്ടാൽ തന്നെയറിയാം സുഖിക്കാൻമുട്ടി നിൽക്കുകയാണെന്ന്....

പാവം സച്ചിനും, രാഹുലും... സ്വന്തമായി പെണ്ണുങ്ങളുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യമുണ്ട് അതൊന്നും അവർക്ക് ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ..

ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി...

😐😳

"ദൈവമേ..."

അകത്തെ കാഴ്ച കണ്ട്, അറിയാതെ ഞാൻ തലയിൽ കൈവെച്ചുപോയി. ശേഷം ഒട്ടും വൈകാതെ ഞാൻ വേഗം വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു...

രാവിലെ ഞാൻ പോവുമ്പോൾ പുതപ്പിച്ചു കൊടുത്ത പുതപ്പൊക്കെ അവർ കാലുകൊണ്ട് തൊഴിച്ച് താഴെയിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു....

പഴയതിലും വല്ലാത്തൊരു കോലത്തിലാണ് ഇപ്പോൾ അവരുടെ