Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]

കൈ ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്ക് കടന്ന് മുലയുടെ ചൂടുള്ള മൃദുലതയേ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.

"അച്ചായനെ ഓർത്ത് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല..ശരിക്കും ഒന്ന് കൂടി മുഴുത്ത വണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ട്...രണ്ടും കൊതിച്ച് കാത്തിരിക്ക്യാ അച്ചായന്റെ കൈയ്യുടെയും വായുടെയും രുചിയറിയാൻ..."

ജെന്നിഫറിന്റെ കൈ മുഴപ്പിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞെരിച്ചു.

"എന്റെ പെണ്ണെ ..ഞാൻ കുണ്ണ പിടിച്ച് അടിക്കുവാടീ..."

അയാളുടെ സ്വരം അവരിരുവരും കേട്ടു.

ജെന്നിഫർ അതിരില്ലാത്ത നാണത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

"വെറുതെ പിടിച്ചാ മതി കേട്ടോ..."

അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശ്വാസവേഗമേറുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

"അടിച്ച് കളഞ്ഞേക്കരുത്..!"

"ഇല്ലാടീ..."

ജോസഫ് പറഞ്ഞു.

"നിന്റെ പൂറ്റിലേക്കേ അടിച്ചൊഴിക്കൂ..."

"അവിടെ മാത്രം?"

ജെന്നിഫർ ചോദിച്ചു.

"എവിടെ മാത്രം എന്ന്?"

ജെന്നിഫർ അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ ശരത്തിനെ നോക്കി.

"അച്ചായാ ഞാനിപ്പം ബസ്സിലാ..അടുത്തൊക്കെ ആളുണ്ട് ..അത് ഒന്നും ഞാൻ പറയില്ല..."

"എന്നിട്ട് ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ ആളുകൾ കേട്ടില്ലേ?"

"അതുപോലെയാണോ അച്ചായൻ എങ്ങോട്ടാ അടിച്ചൊഴിക്കുന്നേ എന്നതിന്റെ പേര് പറയുന്നത്? അത് തെറി അല്ലെ?"

ശരത്ത് കുഴപ്പമില്ല എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവളുടെ നേരെ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

"ഹ! പോടീ! സാരമില്ല മോളെ..എടീ വല്ലാതെ കഴപ്പടുക്കാ..ഒന്ന് പറ പെണ്ണെ..എവിടെ മാത്രമാ ഞാൻ അടിച്ചൊഴിക്കേണ്ടാത്തത്...?"

ജെന്നിഫർ വീണ്ടും ചുറ്റും നോക്കി.

പിന്നെ ശരത്തിനെ നോക്കി.

പിന്നെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

"പൂറ്റിൽ..പൂറ്റിൽ മാത്രം..."

"ഹോ! എന്റെ പെണ്ണെ! നിന്നെ സമ്മതിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു..ബസ്സിൽ വെച്ച് ..പബ്ലിക്കായ ഒരു സ്ഥലത്ത് വെച്ച് നീ പൂറ്റിൽ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞല്ലോ ..മിടുക്കി ..."

അവൾ നാണത്തോടെ ശരത്തിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി.

അവൻ മിടുക്കി എന്ന