Chapter Title : നിലാവിലേക്കിറങ്ങിപ്പോയ ഇസബെല്ല 6 [SMiTHA]

ഇരിക്കും. അവനു വേതാളം എന്നും പേരൊണ്ട്..." അവര്‍ എല്ലാവരും അവനെ അലിവോടെ നോക്കി. "ആലീസ് ആന്‍റ്റീ," അവന്‍ ആലീസിനെ നോക്കി. "ഇത് നിങ്ങടെ വീടാ. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് പറയാമോ എന്നറീത്തില്ല. എന്നാലും പറയുകാ. എനിക്കിവിടെ ഒന്ന്‍ കൊറച്ച് സമയം തനിച്ചിരിക്കണം. കൊറച്ച് സമയം മാത്രം," എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു. "റോഷാ..." അകത്തേക്ക് നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ ആലീസ് റോഷനോട് പറഞ്ഞു. "കാര്യം ജോ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാലും അവനെ ഇവടെ അങ്ങനെ തനിച്ചുവിടാന്‍ ഒക്കത്തില്ല. നിന്‍റെ കണ്ണ്‍ എപ്പോഴും ജോയുടെ മേത്ത് വേണം കേട്ടോ..." "ശരി മമ്മി," റോഷന്‍ പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ പുറത്ത് ഒരു കാര്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടു. അതില്‍ നിന്ന്‍ സുഭഗനായ ഒരു ചെറുപ്പകാരന്‍ ഇറങ്ങി. "ആരാ ആലീസേ അത്?" താഴേക്ക് നോക്കി ജസീന്ത ചോദിച്ചു. "അറീത്തില്ലല്ലോ...ജസീന്താ..." "സൂപ്പര്‍ ആണല്ലോ ആള്‍..." ജസീന്ത അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. "മമ്മീടെ പൂറു കടിക്കാന്‍ തൊടങ്ങിയോ അയാളെ കണ്ടിട്ട്?" മറ്റാരും കേള്‍ക്കാതെ ഡെയിസി ജസീന്തയുടെ കാതില്‍ മന്ത്രിച്ചു. "പിന്നല്ലാതെ....ഒരു കുണ്ണ കേറീട്ട് ഇപ്പം എത്ര നാളായി എന്നറിയാമോ?" "എന്ത് എത്ര നാളായിന്നാ? രണ്ട് ദിവസല്ലേ ആയുള്ളൂ? ഇങ്ങനെയൊരു കഴപ്പിത്തള്ള!!" നിന്‍റെ വര്‍ത്താനം കേട്ടാ തോന്നും നെനക്ക് ഒന്നും തോന്നുന്നില്ലന്നു," മറ്റാരും കാണാതെ ഡെയിസിയുടെ തുടകള്‍ ചേരുന്നിടത്ത്‌ കൈത്തലം കൊണ്ട് അമര്‍ത്തി ജസീന്ത പറഞ്ഞു. "എന്നാ മമ്മീം മോളും ഒരു കിന്നാരം?" ആലീസ് കുസൃതിനിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ചോദിച്ചു. പെട്ടെന്ന് മുകളിലേക്ക് ശുപ്പാണ്ടി കയറിവന്നു. "എന്നാ ശുപ്പാണ്ടി?" "ഒരു വില്ല്യം ഡിക്രൂസ് വന്നിരിക്കുന്നു. ബോംബേന്നു. എന്തോ ഡിസൈനര്‍ ആന്നൊക്കെയാ പറഞ്ഞെ..." "മൈ ഗോഡ്!!" ബാവന്‍ അഭുതപ്പെട്ടു. "എന്നാ ബാവച്ചാ?" ആലീസ് ചോദിച്ചു. "അത് അസുരവിത്താ...ദൈവമേ അവനാരുന്നോ?" "ഏത് അസുരവിത്ത്? കഥേല്‍ ഒക്കെ കമന്റ്റ് ഇടുന്നയാളോ?" "അതെ...ഇപ്പം അവന്‍ പേരുമാറ്റി വേതാളന്നാക്കി. ജോടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടാ..." "ആണോ എന്നാ വാ. നമുക്ക് താഴേക്ക് പോകാം..." അവര്‍ എല്ലാവരും താഴേക്ക് ചെന്നു. താഴെ ഒരു സോഫയില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ആ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ എല്ലാവരും താഴേക്ക് ചെല്ലുമ്പോള്‍. അവരെക്കണ്ട് അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ റോഷനില്‍ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് അവര്‍ കണ്ടു. "ഇത്?" റോഷനെ ചൂണ്ടി അയാള്‍