Chapter Title : Nilamazhayathe avivekam
ദൂരം കുറച്ചുണ്ട്. ഹോട്ടലിൽ. അതും ഒറ്റയ്ക്ക്...? 'പിന്നെ ഞാനെന്തു ചെയ്യണം സാർ?' 'മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമുണ്ട്. അനിതയ്ക്കതിഷ്ടമാവുമോന്നറിയില്ല.ഞാൻ.' 'എന്താ സാർ?' 'ഞാനാലോചിക്കുകയായിരുന്നു.' 'എന്ത്?' ' അനിതയ്ക്ക് എന്റെ കൂടെ വരാമോ? 'എവിടേക്ക്?' 'ഞാൻ താമസിക്കുന്നിടത്തേക്ക്.' 'അതെവിടെയാണു സാർ? എത്ര ദൂരമുണ്ടാവും?' ''ഇവിടെയടുത്തുതന്നെ, എന്നു വച്ചാൽ ഒരഞ്ചാറ്റ് കിലോമീറ്ററുണ്ടാവും. രാവിലെ കുളിച്ച് റെഡിയായി പോകുകയും ചെയ്യാം. വിരോധമില്ലെങ്കിൽ..' അനിത ചിന്തയിലാണ്ടതുപോലെ നിശ്ചലയായി നിന്നു. പിന്നെ പറഞ്ഞു. 'സാറിനു വിരോധമില്ലെങ്കിൽ. അല്ല, സാർ താമസിക്കുന്നിടത്ത് സ്ഥല സൗകര്യമുണ്ടാവുമോ? 'എന്തിന്? "കിടക്കാൻI' "കിടക്കാൻ മാത്രമല്ല, എന്തിനും സൗകര്യമുണ്ട്.' 'സാർ കളി പറയുകയാ' 'അല്ല ഡിയർ, വേണമെന്നുതോന്നിയാൽ രണ്ടാമതൊന്നുകൂടെ കളിക്കയും ചെയ്യാം.' ' ഓ. സാർ പറയുന്ന ആ കളി, അല്ലെ? "അതെ. മുപ്പതിനായിരം അടി ഉയരത്തിൽ വച്ച് വിമാനത്തിലെ ബാത്ത് റൂമിൽ നിന്നോണ്ട് നമ്മൾ കളിച്ച അതെ കളി തന്നെ...' 'സാറിന് കളിക്കാൻ വല്ല്യ ഉത്സാഹമാണില്ലേ? 'ഭാര്യയില്ലാതെ സ്വയം ചെയ്തു ജീവിക്കുന്ന എനിക്ക് കളിയുടെ ആവശ്യമുണ്ട്. ഇയാൾ തയ്യാറുമാ. പിന്നെന്താ അതിലൊരു തെറ്റ്? 'ഒരു തെറ്റുമില്ല സാർ.' “ പിന്നെ ?" 'എനിക്കു സാറിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു." ' താങ്ക്സ്. ഒരു കാര്യം.' 'എന്താ സാർ?' 'ഗർഭിണിയായ അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ? 'ഞാൻ.ഗർഭിണി.' 'എന്താ അനിതെ...?" 'ഉവ്വ്, ഒരവസരത്തിൽ. പക്ഷേ.' 'എന്താ അനിതെ?' 'ഞാനതെങ്ങനാ സാറിനോടു പറയുന്നത്?' 'ഇപ്പോൾ പറയണമെന്നില്ല. മുറിയിൽ ചെന്നിട്ട് വിശദമായി പറഞ്ഞാൽ മതി.'... 'സാറെന്നെ അവിശ്വസിക്കുമോ?" 'ഏയ് ഒരിക്കലുമില്ല. ആർക്കും അബദ്ധം പറ്റാം. ' അനിലവളെ മാറോടമർത്തി ചുംബിച്ചുകൊണ്ടാണത് പറഞ്ഞത്. അവളുടെ അധരങ്ങളയാൾ നുണയുകയായിരുന്നു. മധുരമധുരമായ ദളങ്ങളിലയാൾ സ്വന്തം അധരങ്ങളെക്കൊണ്ട് അവളുടെ
💬 Comments
View all comments