Chapter Title : നിമിഷ ചേച്ചിയും ഞാനും 5 [എസ്തഫാൻ]

കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തോളൂ."

"ശരി ചേച്ചി.. ഞാൻ എന്നാൽ പോയി വർക്ക് തീർക്കട്ടെ"അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവിടുന്നിറങ്ങി

അങ്ങനെ രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കൂടെ കഴിഞ്ഞു...ഇതിനിടക്ക് ഒരിക്കൽ മാത്രമേ സോഫിയുടെ വീട്ടിൽ പോയി വർക്ക് ചെയ്തുള്ളു..ബാക്കി രണ്ടു ദിവസവും സോഫി ലീവ് ആയിരുന്നു..

ഒരു ലീവ് പോലും എടുക്കാത്ത ആളായിരുന്നു..ഇപ്പോ ഇടക്കിടക്ക് ലീവ് എടുക്കും...എന്നാലോ വീട്ടിൽ നിന്ന് എവിടെയും പോകുന്നതും കാണാറില്ല..

അവിടെ എന്തൊക്കെയോ പ്രശനങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് തോന്നിയുട്ടുണ്ട്..സോഫിയുമായി നല്ല കമ്പനി ആണെന്നെല്ലാതെ അവരുടെ കുടുംബ കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ മാത്രം ഉള്ള അടുപ്പം ഒന്നും ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇല്ല..

ഇന്ന് പക്ഷെ രാവിലെ തന്നെ എന്നോട് അവിടേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു മെസ്സേജ് ചെയ്തിരുന്നു..

കുളിച്ചു കുട്ടപ്പനായി ഞാൻ അവിടേക്ക് പുറപ്പെട്ടു..ബെന്നിയേട്ടൻ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി കൊണ്ടു ബാഗും എടുത്തു പുറത്തേക്ക് വരുന്നു…

എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ കാറുമെടുത്തു അങ്ങേര് പോയി...ഞാൻ കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചു..

കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ അതേ മുഖവുമായാണ് സോഫിയ പുറത്തേക്കു വന്നത്... ഇന്നും വർക്ക് നടക്കില്ലെന്ന് എനിക്കു തോന്നി..

"ഞാൻ പോയിട്ട് പിന്നെ വരാം ചേച്ചി.."അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങി

"ഞാൻ വരാൻ പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ നീ വന്നത്...എന്നിട്ട് പോകുവാണെന്നോ...വർക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഇരുന്നു സുഖം പിടിച്ചു പോയോ നിനക്ക്…"ഉച്ചത്തിൽ കയർത്തു കൊണ്ടാണ് സോഫി എന്നോട് ചോദിച്ചത്

"അതല്ല ചേച്ചി ഞാൻ…"എന്തു പറയണമെന്നാറിയാതെ ഞാൻ നിന്നു പരുങ്ങി

സോഫിയയുടെ ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള സംസാരം കേട്ടു മക്കൾസ് പുറത്തേക്ക് വന്നു...ആകെ ഒരു പേടിച്ചരണ്ട മുഖം ആയിരുന്നു രണ്ടു പേർക്കും..

സോഫിയക്ക് അപ്പോഴാണ് ബോധം വന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു..വേഗം മക്കൾസിന് അടുത്തേക്ക് പോയി അവരെ അശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടു..അവരെ അകത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു സോഫിയ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..

"സോറി കണ്ണാ..ഞാൻ ഇപ്പൊ ഈ പറഞ്ഞത് നീ കാര്യമാക്കല്ലേ..ഞാൻ ആകെ ടെൻഷനിലും ദേഷ്യത്തിലും ആയിരുന്നു..അത് എങ്ങനെയാ തീർക്കണ്ടെന്നറിയില്ലായിരുന്നു...തീർത്തത് നിന്നോട് ആയിപ്പോയിന്നു മാത്രം...സോറിട്ടോ… ഒന്നും മനസിൽ വെക്കണ്ടട്ടോ…"

"അത് കുഴപ്പമില്ല ചേച്ചി...മാനേജറുടെ വായീന്നു ഇങ്ങനെ ഒക്കെ കേൾക്കുന്നത് സ്വാഭാവികം അല്ലെ…"

"അങ്ങനെ അല്ലട്ടോ...മാനേജർ ആയത് കൊണ്ട് ഒന്നുമല്ല...അപ്പൊ ഉള്ള ദേഷ്യം മുന്നിൽ കിട്ടിയ