Chapter Title : നിമിഷ ചേച്ചിയും ഞാനും 6 [എസ്തഫാൻ]

ആയിരിക്കും.."

"ഇതാര്.. നീ ഈ കാര്യങ്ങളിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് എടുത്ത പോലെയാണല്ലോ സാംസാരിക്കുന്നത്..ആള് കാണുന്ന പോലെയല്ല…"

"മമ്മീ……ഏട്ടനെന്നെ അടിച്ചു.."അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മെൽവി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു..

നല്ല ഫ്ലോവിൽ പോയി കൊണ്ടിരുന്ന ആ സംസാരത്തിനു ഒരു ഫുൾസ്റ്റോപ്പുമായാണ് കുരുപ്പു വന്നത്..പിന്നെ അടിച്ചതു ചോദിക്കാൻ സോഫി എണീറ്റു പോയി..

അന്ന് വൈകീട്ട് വർക് കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങാൻ നേരം സോഫി എന്റെ കൂടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു..

"നില്ക്കു കണ്ണാ...ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ…"

"എന്താ ചേച്ചി...."

"നീ ഇവിടെ വരുന്നതും നിന്നൊട് സംസ്‌രിക്കുന്നതും ഒരുമിച്ചിരുന്നു ഭക്ഷണം കയിക്കുന്നതും ഏലാം നല്ലതാണ്...എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല..മറിച്ചു സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ..പക്ഷെ ഇന്ന് കുറച്ചു നേരം നമ്മുടെ സംസാരം ഒന്നു അതിരു വിട്ടു പോയി..സംസാരിക്കുന്നതിന്റെ ആ ഒരു ഫ്ലോയിൽ അപ്പോൾ അതൊന്നും കുഴപ്പമായി തോന്നിയില്ല..പക്ഷെ പിന്നെ ഇരുന്നു ആലോചിച്ചപ്പോൾ ശെരി അല്ലെന്നു തോന്നി "

"സോറി ചേച്ചീ.. ഞാനും ഒന്നും ഓർത്തില്ല അപ്പൊ...എന്തൊക്കെയോ അങ്ങു പറഞ്ഞു പോയി.. സോറി"

"സോറി എന്തിനാ....നമ്മൾ രണ്ടു പേരും സംസ്‌രിച്ചില്ലേ.. ഇനി നീ അടുത്തു ഇടപഴകുന്നത് കൊണ്ടും സംസാരിച്ചത് കൊണ്ടും നിനക്ക് വേറെ ഒന്നും എന്നോട് തോന്നരുതല്ലോ...വേണ്ടാത്ത ഒരു നോട്ടം എങ്കിലും ഉണ്ടായാൽ പോലും പിന്നെ നീ ഇവിടെ വരലും ഒന്നിച്ചുള്ള വർക്കും ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല…"

"ഇല്ല ചേച്ചി...അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല….അങ്ങനെ തോന്നൽ ഒന്നും ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ല...ചേച്ചിക്ക് എന്നെ വിശ്വസിക്കാം"

സോഫിയ ഇപ്പോൾ തന്ന ഈ വാണിങ്ങ് കൊണ്ടു ഒന്നെനിക്കു മനസിലായി.നിമിഷ ചേച്ചിയുടെയും ആന്റിയുടെയും അടുത്തു വേവിച്ച കഞ്ഞി ഈ കലത്തിൽ വേവാൻ ചാൻസ് ഇല്ല..വേവാൻ മാത്രം ഉള്ള ചൂട് ഈ കലത്തിന് ഇല്ലെന്നു തോന്നുന്നു..അല്ലങ്കിൽ കല്ല് ചൂടാക്കി എടുക്കണം.

അങ്ങനെ രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു..വലിയ തമാശ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ ആവശ്യത്തിനു മാത്രം സംസാരിച്ചു വർക്കും ചെയ്തു സോഫിയ തന്ന വാണിങ്ങിനോട് ഒരു റെസ്പെക്റ്റ് ഞാൻ കാണിച്ചു..

പിറ്റേന്ന് വർക്കിനിടയ്ക്ക് എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് വാട്‌സപ്പ് കോൾ ചെയ്തു.അവനോട് ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞു കോൾ കട്ട് ചെയ്‌തു.

"എന്തിനാ കട്ട് ചെയ്തത്. സംസാരിച്ചു കൂടായിരുന്നോ.."

"ഏയ്..അവൻ